سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رضا درویشی چشمه سلطانی – استادیار و عضو هیئت علمی دانشکده بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی ایران
میترا غلامی – استادیار و عضو هیئت علمی دانشکده بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی ایران
صفر حیدری – کارشناس مسئول بهداشت محیط شهرستان دورود
صادق شیرازی – کارشناس مسئول بهداشت محیط شهرستان ازنا

چکیده:

زلزله یکی از بلایای طبیعی مخرب است که پیامدهای مخاطره انگیز بهداشتی زیادی را در بر دارد. افراد زلزله زده در مقابل عوامل مختلف از آسیب پذیری بالایی برخوردارند. هدف از این مطالعه برسی فعالیتهای بهداشت محیطی صورت گرفته پس از وقوع زلزله دورود که در فروردین ۱۳۸۵ به وقوع پیوست، می باشد. فعالیتهای صورت گرفته در یک دوره زمانی دوماهه پس از وقوع زلزله مورد ارزیابی قرار گرفته است. این فعالیتها شامل آبرسانی، بهسازی کردن، سمپاشی و نمونه برداری از آب آشامیدنی و مواد غذایی بوده است. حدود ۱۰۳۲۳۵ متر مکعب آب لرزنی شد، ۴۶۸۶ مورد از شبکه لوله کشی، ۴۲۳ مورد از تانکرهای سیار و ۴۲۴ مورد از مخازن ثابت سنجش کلرصورت گرفت که به ترتیب ۷۲/۵۷، ۸۴/۳۹ و ۶۰/۲۳ درصد از نظر کلر آزاد باقمیانده در حد مطلوب، ۱۸/۳۳، ۱۳ و ۹/۱۹ درصد آن نامطلوب و ۹/۱، ۲/۶ و ۳۰/۳۵ درصد آنها صفر بوده است. همچنین در این مطالعه ۶۶۹ نمونه میکروبی از آب مصرفی مردم برداشته شد که از این تعداد ۶۳/۹۳ درصد مطلوب و ۳۶/۰۷ درصد نامطلوب بوده و حضور کلیفرم های گرماپای در آن مثبت بوده است. در مرحله بعدی ۶۲ مورد از مواد غذایی نمونه برداری شد که از این موارد ۳۷ مورد مواد قابل مصرف و ۲۵ مورد توسط آزمایشگاه غیرقابل مصرف گزارش شد و مقدار ۴۵۲ کیلوگرم مواد غذایی غیرقابل مصرف معدوم گردید. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که علت کیفیت نامطلوب میکروبی آب، شکستگی چاههای جذبی و لوله های آبرسانی، عدم رعایت زمان تماس کلر با آب، دخالت نیروهای انسانی غیر متخصص و نهایتاً عدم عملکرد صحیح شرکت آبفار می باشد.