سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سهند جرفی – استادیار و عضو هیئت علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران
روشنک رضایی – دانشیار و رئیس دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران
احمد عامری – کارشناس بهداشت محیط مرکز بهداشت اهواز
زهره بندری –

چکیده:

پارکها جزء اماکنی هستند که همه روزه در شهرها هزاران نفر برای صرف اوقات فراغت، بازی، تفریح و حتی صرف غذا از آن استفاده می کنند. از این رو فضای سبز و پارکها باید از نظر کمی و کیفی متناسب با حجم فیزیکی شهر و نیازهای جامعه با توجه به شرایط اکولوژیکی شهر و روند گسترش آتی آن ساخته شوند. هدف از این مطالعه تعیین وضعیت بهداشت محیط پارکهای بزرگ شهر اهواز و مقایسه متغیرهای مورد نظر با معیارهای بهداشت محیط اماکن عمومی می باشد. این مطالعه توصیفی در اواخر سال ۱۳۸۴ بر روی ۵ پارک بزرگ شهر اهواز انجام شد. داده های مورد نظر از طریق مشاهده، مصاحبه با برخی مسئولین و تکمیل پرسشنامه های مربوطه جمع اوری گردید و از طریق نرم افزار آماری spss مورد آنالیز قرار گرفت. متغیرهایی که بالای ۷۰% مارد چک لیستها را دارا بودند بهداشتی، ۵۰ تا ۷۰% قابل قبول و زیر ۵۰% غیربهداشتی در نظر گرفته شدند. براساس چک لیستهای مربوطه ۸۰% ظروف جمع آوری زباله، ۸۰% استراحتگاهها و ۸۰% آبخروی ها در وضعیت مطلوب بهداشتی قرار دارند. روشنایی و نور مصنوعی پارکها به میزان ۶۰% رضایت بخش است. همچنین ۲۰% مراکز تهیه و توزیع مواد غذایی غیربهداشتی و ۶۰% شاغلین در این اماکن فاقد ارت تندرستی می باشند. ۲۰% وسایل تفریحی و ورزشی پارک فاقد کیفیت مطلوب بوده و ۴۰% زمینهای بازی کودکان خاکی و ۴۰% سنگریزه ای می باشد. به طور کلی وضعیت بهداشت محیط پارکها از نظر اکثر پارامترهای مورد نظر در حد قابل قبول می باشد ولی را رابطه با برخی متغیرها نظیر مراکز تهیه و توزیع مواد غذایی و کارکنان آنها و سرویسهای بهداشتی، وضعیت چندان رضایت بخش نمی باشد که ضرورت توجه هر چه بیشتر مسئولین ومردم را ایجاب می کند.