سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: یازدهمین سمینار کمیته ملی آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

سیاوش زیدعلی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه تهران
هومن خالدی – عضو اصلی گروه کار”سیستمهای آبیاری در مزرعه” کمیته ملی آبیاری و زهکشی ای
مجید خلقی – استادیار گروه آبیاری و آبادانی دانشگاه تهران

چکیده:

آب به عنوان محدودکنند ه ترین عامل در تولید محصولات کشاورزی نقش مهمی در تأمین غذای جمعیت رو به رشد کشورمان به عهده دارد . بنابراین لازم است که از منابع آب محدود کشور به نحو کارآ و بهینه استفاده نموده و بهره وری آن را افزایش داد . هدف از افزایش بهره وری آب در کشاورزی ، به حداکثر رسانیدن سود حاصل از مصرف منابع آب در بخش کشاورزی است . در مطالعه حاضر که به صورت موردی در شبکه آبیاری و زهکشی مغان انجام گرفته است، وضعیت بهره وری آب در این شبکه از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ با استفاده از سه شاخصCPD« تولید محصول ب ه ازای یک متر مکعب آب »BPD ، «سود به ازای یک متر مکعب آب» NBPD در سه بخش کشت « سود خالص به ازای یک متر مکعب آب »ووصنعت مغان، کشت و صنعت پارس و اراضی بخش خصوصی مورد ارزیابی و مقایسه گرفته اند . نتایج نشان داد متوسط شاخصهایBPD و BPD ،CPDدر شبکه آبیاری و زهکش ی مغان به ترتیب ۰/۸۲، ۷۰۲ و ۳۷۷ می باشد . متوسط میزانNBPD و BPD ،CPD در کشت و صنعت مغان به ترتیب۰/۷۶، ۵۱۷ و ۳۱۴ در کشت و صنعت پارس به ترتیب ۰/۷۵، ۶۴۷ و ۴۱۰و در اراضی بخش خصوصی به ترتیب۰/۹۰، ۸۸۷ و ۴۳۰ بود. بطور کلی وضعیت بهره وری آب در اراضی بخش خصوصی بهتر از کشت و صنعتها می باشد.