سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمدرضا خانی –
مصطفی خادمی –

چکیده:

مقدمه: زباله های بیمارستانی در هر جامعه ای می تواند به علت داشتن عوامل میکروبی بیماری زا و کشنده از قبیل باکتریهای سل، کزاز و ویروس های هپاتیت B، ایدز و مواد و داروهای سمی به صورت زنگ خطر مطرح شود. با توجه به اینکه بیمارستان محلی است که بیمار جهت درمان و گذراندن دوران نقاهت در آنجا بستری می شود، در صورت آلودگی محیط بیمارستان و بروز عفونت نه تنها تلاش کادر درمانی مؤثر نخواهد بود، بلکه هزینه درمانی نیز به هدر خواهد رفت و بیمار نیز بدون درمان مناسب مجبور به اقامت طولانی یا مراجعه مکرر به بیمارستان خواهد شد. طبق آمارهای موجود عفونتهای منتشره در انگلستان ۹/۲، نروژ ۹، بلژیک ۱۳/۳، ایتالیا ۶/۸ و در امریکا ۵ درصد می باشد و در امریکا بیماران مبتلا به عفونتهای بیمارستانی ۴ تا ۱۳ روز بیشتر در بیمارستان می مانند که سالانه بیش از دو میلیارد دلار هزینه مستقیم برای بیمارستها در بر دارد. روش پژوهش: جامعه پژوهش در این تحقیق که یک مطالعه توصیفی و مقطعی است کلیه بیمارستانهای تحت پوشش دانشگاههای علوم پزشکی کشور را شامل می شود. بنابراین نمونه پژوهش با جامعه پژوهش یکسان و در هر واحد پژوهش وضعیت موجود سیستمهای جمع آوری، گندزدایی و دفع زباله های بیمارستانی طی دو سال (۸۳ و ۸۴) بررسی شده است. گردآوری اطلاعات از طریق پرسشنامه مورد تأئید و نتایج با استفادبه از نرم افزارهای Excel و SPSS پردازش شده است. ایفته ها: نتایج پژوهش نشان داد میزان سرانه زباله های تولیدی ۱/۸۵ کیلوگرم در روز به ازای کل تختها و ۲/۲۶ به ازای هر تخت فعال و حجم سرانه زباله های تولیدی ۱۶/۴۵ لیتر در روز به ازای کل تختها و ۲۰/۲ به ازای هر تخت فعال می باشد. در ۹۵/۳ درصد از واحدهای پژوهشی از کیسه های رنگی برای جداسازی زباله های عفونی استفاده شد و در ۷۲/۸ درصد از واحدهای پژوهش زباله های عفونی در مبدا به صورت تفکیک شده جمع آوری می گردد. در ۵۷/۴ درصد واحدهای پژوهشی قسمت بهداشت محیط یا فردی وجود دارد که می تواند در امر برنامه ریزی، جمع آوری، کنترل و دفع زباله های بیمارستانی نظارت داشه باشد. همچنین نشان داد در ۲۳% واحدهای پژوهش پرسنل مربوط به جمع آوری و دفع زباله هیچ آموزشی ندیده اند و در حدود ۵۰ درصد واحدهای پژوهشی دستگاه زباله سوز وجود ندارد یا بهره برداری نمی شود. نتیجه گیری: وضعیت جمع آوری زباله های بیمارستانی در داخل بخشها و فضاهای بیمارستانهای علوم پزشکی کشور نسبتاً م ناسب ولی از نظر حمل، نگهداری، گندزدایی و دفع بسیار نامناسب می باشد و ضرورت دارد برای حفظ بهداشت عمومی جامعه و حفاظت از محیط زیست برنامه ریزی اصولی و همه جانبه طراحی و اجرا شود.