سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

یوسف علی پزشک –
آرمینا سودآوری –
اردشیر صادقی –

چکیده:

مقدمه و هدف: پزشکی هسته ای در بیمارستانها یکی از بخشهای مهم در تشخیص و درمان بسیاری از بیماریهای صعب العلاج مثل سرطانهای مختلف می باشد. رادیوایزوتوپهای مورد استفاده در این بخش از سطح اکتیویته پائینی برخوردار بوده و نیمه عمر کمی دارند. (Wast Radioactive Level, Low) از اینرو جمع آوری نگهداری حمل و دفع مواد زائد اردیواکتیو در بیمارستها شرایط خاصی دارد. این پژوهش در بیمارستان های شهر مشهد که دارای بخشهای پزشکی هستهای میباشند با هدف بررسی وضعیت جمع اوری نگهداری حمل و دفع مواد زائد رادیواکتیو و مقایسه با روشهای صحیح واستاندارد دفع زباله های رادیواکتیو انجام گردیده است. روش تحقیق: این مطالعه از نوع توصیفی و مقطعی با تکمیل پرسشنامه هایکه از قبل ت هیه شده بود مودر بررسی قرار گرفت. در این بررسی میزان و نوع رادیوایزوتوپهای مصرفی و زائدات بدست آمده، نحوه جمع آوری، نگهداری و دفع آنها و همچنین تعداد پرسنل شاغل در بخش مورد نظر بوده است. ضمن اینکه تعدادی سوال در پرسشنامه بصورت عمومی از نحوه وضعیت جمع آوری و نگهداری سایر زباله های بیمارستان نیز تکمیل گردید. نتایج و بحث: در بخشهای پزشکی هسته ای بیمارستانها بطور عمده از نع مواد رادیواکتیو جه تشخیص و درمان به مقادیر مشخص استفاده می شود. مواد رادیواکتیو مورد استفاده شامل ید ۱۳۱ (بصورت کپسول) ید (مایع) و تکنسیم (بصورت مایع) بمیزان متفاوتی مورد استفاده قرار می گیرد. در بررسی های انجام شده ۹۰ تا ۹۵ درصد مواد رادیواکتیو مصرفی ت کنسیوم است که بطور متوسط برای هر نفر یک تا دو میلی کوری تفکنسیوم تزریق می شود. بطور هفتگی مقادیر ۱۰۰ میلی کوری تکنسیوم و مقدار ۱۰۰۰ ماکروکوری ید ۱۳۱ و مقدار ۲۰۰ میلی کوری ید مایع بیامرستانهای که بخش پزشکی دارند تحویل می گردد. با توجه به اینکه مواد رادیواکتیو مذکور دارای نیمه عمر کوتاه بوده ضروری است جمع آوری نگهداری و دفع زائدات آنها شرایط خاصی داشتهب اشد. تأمین سلامت و حفاظت افراد و همچنین محیط زیست در مقابل تأثیرات پسماندهای رادیواکتیو در بلند مدت در این مطالعه و بررسی مورد نظر بوده است.باتوجه به گسترش استفاده از مواد رادیواکتیو با نیمه عمر کوتاه در سازمانهای مختلف بخصوص در امور پزشکی داروئی و دیگر فعالیتهای مرتبط با آن لزوم بازنگری و داتن دیدگاه صحیح نسبت به نحوه دفع این مواد یکی از راههای تأمین حفاظت می باشد. در کشورهای مختلف از جمله ایران مدیریت پسماندهای هسته ای بعهده سازمان انرژی ا تمی و بر کلیه مراحل جمع آوری نگهداری و دفع نظارت داشته و برای رسیدن به اهداف حفاظت افراد و محیط زیست کلیه مراکز پزشکی هسته ای صنعتی و تحقیقاتی را ملزم به رعایت قوانین بین المللی و کشوری در جهت جمع آوری و نگهداری زائدات هسته ای نموده است.