سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: دومین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حسن نانبخش – دانشکده بهداشت- دانشگاه علوم پزشکی ارومیه

چکیده:

این پژوهش یک مطالعه توصیفی- مقطعی ()، مشاهده ای است که به منظور تعیین وضعیت جمع آوری و دفع مواد زیاد جامد(زباله) در شهر ارومیه انجام گرفته، در این مطالعه توصیفی هم پژوهشهای کمی و هم پژوهشهای کیفی مورد بررسی قرار گرفته است. ارومیه دارای سه منطقه شهرداری می باشد که هر یک خود شامل دو ناحیه مجزای دیگر می باشد. بنابراین کلاً در ارومیه ۶ ناحیه شهرداری می باشد و هر ناحیه از لحاظ وضعیت جمع آوری و دفع زباله مورد مطالعه قرار گرفت. جمع آوری داده ها و دفع زباله مورد مطالعه قرار گرفت. جمع آوری داده ها از طریق مشاهده، نحوه جمع آوری و دفع زباله در شهر ارومیه و رفتن به شهرداری و مصاحبه با مسئولان اداری، تهیه فیلم و اسلاید از محل های جمع آوری و دفع زباله در شهر ارومیه و رفتن به شهرداری و مصاحبه با مسئولان اداری، تهیه فیلم و اسلاید از محل های جمع آوری و دفع زباله و تکمیل چک لیست می باشد. همچنین از اطلاعات منتشر شده شهرداری ارومیه و شهرداری تهران و سازمان برنامه و بودجه استفاده شده است. یافته های بررسی و مطالعه نشان داد که وزن زباله تولیدی روزانه ارومیه در حدود ۴۸۴۸۵۰ کیلوگرم و سرانه تولید برابر ۱/۱ کیلوگرم در روز می باشد. بررسیها و مشاهدات بیشتر نشان داد که نحوه جمع آوری و دفع آن غیر بهداشتی است. بازیافت زباله از مبدا تولید وجود ندارد(بجز برخی از مواد که به طور سنتی بازیافت میشوند مانند نان خشک و استخوان) و در مقصد بصورت غیر بهداشتی و توسط افراد متفرقه صورت می گیرد مانند(پلاستیک و فلزات مخصوص مانند آلومنیوم)، تهیه کمپوست نیز وجود ندارد، سوزاندان بطور عملی و توسط دستگاه زباله سوز نیز انجام نمی گیرد. وضعیت دفن زباله در مقصد نیز غیر بهداشتی است. از طریق جمع آوری اطلاعات از شهرداری تعداد پرسنل، ماشین آلات بکار گرفته شده و ظرفیت حمل زباله برحسب کیلوگرم بطور روزانه برای هر یک از نواحی شش گانه شهر ارومیه تعیین شد. نتایج تجزیه و تحلیل چک لیست ها نشان داد که نحوه جمع آوری زباله از خانه ها در شهر ارومیه در کل ۳۰% موارد بهداشتی و در ۷۰% موارد غیر بهداشتی است. نحوه حمل زباله در شهر ارومیه کلاً توسط شهرداری انجام گرفته و حمل آن به محل دفن غیر بهداشتی است. بخش خصوصی نیز فقط حمل زباله در شهر ارومیه بهیچوجه بهداشتی نبوده و دلایل آن تشریح شده است. بهرحال می توان نتیجه گرفت که بهبود شرایط جمع آوری و دفع زباله در شهرها مستلزم در دست داشتن منابع کافی از لحاظ مالی و همکاری آگاهانه مردم و بهبود کیفیت ماشین آلات و احداث کارخانه های کمپوست و بهره وری از مدیریت نوین و علمی است. در آخر پیشنهاداتی در ارتباط با زباله شهری که می تواند در سازماندهی و مدیریت زباله شهر مفید واقع شود، ارائه شده است.