سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: همایش ملی مدیریت اراضی – فرسایش خاک و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حسین خالدیان – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان کردستان سنندج
ناصر حبیبی – کارشناس مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان کردستان سنندج

چکیده:

دریاچه زیروار در سه کیلومتری شهر مریوان تنها دریاچه آب شیرین کشور است که اهمیت زیادی برای منطقه از جمله تامین پروتئین از راه صید آبزیان، استفاده های تفریحی و تامین آب دشت زریوار دارد. با توجه به روند گسترش فعالیتهای انسانی در آبخیز حوضه و در خود دریاچه مشکلاتی از قبیل پرشدن مخزن دریاچه از رسوبات حاصل از فرسایش خاک اراضی جنگلی وکوهستانی مجاور دریاچه و همچنین آلودگی آب و در نهایت کاهش ظرفیت کمی وکیفی، آن را تهدید میکند
جهت بررسی وضعیت فرسایش حوضه آبخیز و میزان رسوبگذاری در دریاچه و بررسی اثرات آن، با استفاده از عکسهای هوایی و نقشه های پایه حوضه و بهره گرفتن از مدلهای EPM , PSIAC و تجزیه و تحلیل داده های ایستگاه های رسوب سنجی میزان فرسایش ویژه حوضه زریوار حدود ۹ تن در هکتار برآورده شده ، با توجه به بررسیهای بعمل آمده سالیانه حدود ۴۶۰۰۰ متر مکعب رسوب در دریاچه ته نشین می شود و طی ۲۰ سال ایندهبخشهایی از دریاچه که حدود ۱ متر عمق دارد پر شده و از آب خارج می شود. علدوه بر فرسایش حوضه آبخیز محیط زیست دریاچه نیز آسیب می بیند و حیات گیاهان و آبزیان رامورد تهدید جدی قرارداده و بر اراضی کشاورزی پائین دست دریاچه نیز تاثیر مخربی خواهد داشت. با توجه به اهمیتدریاچه و استفاده های چند منظوره ازان، استفاده از شیوه هایی که موجب کاهش میزان فرسایش در اراضی حوضه و همچنین کاهش ضریب رسوبگذاری دردریاچه شود الزامی است.