سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

غلامرضا شاهینی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان – بخش ت

چکیده:

یکی از پارامترهای مهم در نگهداری بهتر رطوبت پروفیل خاک مقدار ماده آلی موجود در آن است و از طرفی بافت و ساختمان خاک هم موثر بوده که با تاثیر بر روی سرعت نفوذ آب در خاک به این مهم کمک می نمایند . محل مناسب اجرای طرح سامانه های سطوح آبگیر کوچک بایستی دارای خاکی عمیق باشد زیرا پروفیل خاک باید بتواند همانند مخزنی مقدار قابل توجهی رطوبت را در خود برای استفاده گیاه ذخیره نماید . حفظ ذخیره رطوبت پروفیل خاک در اجرای موفق این گونه طرح ها بسیار مهم می باشد بنابر این برای بررسی میزان و چگونگی ماندگاری رطوبت در پروفیل خاک ناحیه چاله نفوذ سامانه های سطوح آبگیر لوزی شکل کوچک در شرق استان گلستان منطقه مراوه تپه مبادرت به استفاده از تیمار هایی در خاک ناحیه چاله نفوذ به شرح ذیل نمودیم .
الف ) استفاده از کود دامی پوسیده به محتوای خاک چاله نفوذ به نسبت %۲۵ حجمی
ب ) بکار بردن یک لایه پوشش نایلونی در کف چاله نفوذ
ج ) استفاده از یک لایه نایلونی در کف به همراه یک لایه مالچ گیاهی به ضخامت ۱۰ سانتیمتر بر روی آن
د ) استفاده از کود دامی پوسیده به نسبت %۲۵ و یک فیلتر سنگریزه ای در مجاورت چاله کاشت نهال به قطر ۱۰ سانت و عمق ۵۰ سانت
ه ) تیمار شاهد بدون انجام تیمار خاص
در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار مقادیر درصد رطوبت حجمی خاک در عمق ۵۰ سانتیمتری با دستگاه رطوبت سنج TDR اندازه گیری شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج آنالیز داده ها نشان داد که بین تیمارها از نظر تاثیر بر رطوبت حجمی خاک اختلاف معنی داری وجود دارد و بیشترین تاثیر بر روی رطوبت حجمی پروفیل خاک مربوط به تیمارهای ( الف ) و ( د ) بوده است .