سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نرگس قاضی زاده – کارشناس ارشد محیط زیست رئیس گروه دفتر بررسی های زیست محیطی سازمان آب و ب
سیدمحمود شریعت – استاد بازنشسته دانشگاه تهران
نعمت اله جعفرزاده – دانشیار دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

چکیده:

شهر مسجدسلیمان از جمله شهرهای قدیمی با سابقه شهری بسیار طولانی است و می توان آغاز دوره شهرنشینی در این شهر را از سال ۱۹۰۸ میلادی یعنی زمان کشف اولین چاه نفت خاورمیانه در این شهر دانست. این شهر طی سالهای استخراج نفت دوران طلایی حیات خود را طی می نمود اما پس از آن دوران، رکود این شهر آغاز گردید. افزایش جمعیت و عدم هماهنگی میان امکانات شهری موجود با رشد جمعیت سبب گردید تا مشکلات عدیده ای در این شهر بوجود آید که از آن جمله می توان مشکلات بهداشتی ناشی از وضعیت فاضلاب شهری را بیان نمود. در همین راستا این تحقیق با هدف دانستن وضع موجود و مشکلات ناشی از این وضعیت از پاییز ۱۳۸۲ آغاز و تا تابستان ۱۳۸۳ ادامه یافت. در خلال این تحقیق وضعیت موجود کانالها و دره های هدایت کننده فاضلاب شهری مورد بررسی قرار گرفت و آزمایشات دقیق کمی و کیفی بر روی فاضلاب شهری انجام شد. نتایج این بررسی نشان داد که علی رغم مشکلات بهداشتی بوجود آمده در سطح شهر بواسطه رها بودن فاضلاب شهری در مجاورت منازل مسکونی و محلهای تجمع انسانی، اینفاضلاب پس از طی مسیری نه چندان طولانی تغییرات چشمگیری کیفیتی پیدا کرده و از طریق عوامل طبیعی، تصفیه طبیعی در آن بوقوع می پیوندد.
لذا با توجه به این روند تصفیه طبیعی برخی رهنمودهای مدیریتی می تواند به عنوان ابزار مناسبی جهت کنترل سایر مشکلات بهداشتی ناشی از رها بودن فاضلابها در سطح شهر مطرح باشد که در این مقاله به آنها پرداخته خواهد شد.