سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

پرویز عماری – اعضای هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی
نادر قائمیان – اعضای هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی

چکیده:

دشت خوی با مساحتی بالغ بر ٥٣٠٠٠ هکتار دارای اراضی زراعی مرغوبی می باشد. ١٠٠٠ هکتار از اراضی بطور پراکنده زیرکشت گندم می باشد که بطور متوسط ٤٠٠٠ کیلوگرم در هکتار از اراضی گندم برداشت می گردد. مطالعه پتانسیل تولید گندم نشان می دهد که این اراضی قادر به تولید حدود ۷/۸ تن در هکتار هستند .برای محاسبه پتانسیل تولید از روش اگرواکولو ژیکی فائو استفاده می شود بدینصورت که با در دست داشتن اطلاعات هواشناسی منطقه و ارزیابی اقلیم برای محصولات به روش فائو از داده های میانگین درجه حرارت روز، شب، تعیین دوره رشد، پتانسیل تولید آبی و تبخیر و تعرق منطقه و کارایی کاربرد آب حداکثر تولید ناخالص بیوماس محاسبه می گردد و با دانستن شاخص سطح برگ و فاکتور پاسخ عملکرد محصول بیوماس خالص محصول را محاسبه و پس از انجام محاسبات فوق الذ کر و حصول پتانسیل تولید برای منطقه، مطالعات خاکشناسی درمقیاس حداقل نیمه تفصیلی انجام و در مرحله بعدی کلاس تناسب اراضی و اقلیم به روش پارامتریک برای منطقه تعیین می گردد و با تلفیق میزان تولید پتانسیل، باتوجه به درجات کلاسهای جداول مرجع ، مقدار عملکرد حد پائین و حد بالای هر کلاس تعیین می گردد.در مرحله بعدی مقدار تولید واقعی هر کلاس که با ارزیابی تناسب کیفی برای هر واحد اراضی تعیین گردیده است با مقادیر پتانسیل سنجیده می شود . از طرفی مدیریت مزرعه به سه سطح خوب، متوسط و ضعیف تقسیم می گردد که ناشی از سرمایه گذاری ، استفاده صحیح از نهاده های کشاورزی، دانش کشاورز، شناخت محدودیت های زمین و… می باشد حال اگر میزان تولید واقعی در یک کلاس بیشتر از میزان تولید مورد انتظار باشد مدیریت مزرعه عالی و چنانچه این میزان درحد تولید کلاس موردنظر باشد مدیریت متوسط و اگر میزان تولید واقعی کمتر از میزان تولید مورد انتظار برای یک کلاس باشد مدیریت مزرعه در سطح ضعیف ارزیابی می گردد. این تحقیق در مساحتی حدود ٤٠٠ هکتار از اراضی دشت خوی که شامل یک سری خاک می باشد انجام گرفته و سطوح مدیریت در آن سر ی خاک خوب ارزیابی گردیده است .