سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: همایش ملی قنات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

جعفر خلفی – کارشناس غیر رسمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام زنجان

چکیده:

قنات یکی از روش های مقابله با خشکی و خشکسالی است که ایرانیان باستان برای دستیابی به یک منبع آب مطمئن ابداع کردند در حال حاضر نیز بر اساس اطلاعات و امار موجود در حدود ۳۲ هزار رشته قنات در کشور وجود دارند که نزدیک به ۱۴ درصد آب کشاورزی را تامین می کند. دشت زنجان – سلطانیه در حوزه آبخیز زنجانرود که خود نیز بخشی از بزرگ حوزه رودخانه قزل اوزن است قرار دارد این دشت به مساحت ۴۰۳۹ کیلومتر مربع در شمال غربی ایران واقع شده است حفر و بهره برداری از قنات از گذشته در دشت زنجان – سلطانیه رواج داشته است. بر اساس داده های موجود در این دشت ۳۵۳ رشته قنات وجود دارد که از این تعداد ۲۵۳ رشته آن دایر و بقیه خشک شده اند این قنوات که قرن هاست تنها منبع آب مطئمن برای تامین آب بوده است در دهه اخیر از یک طرف به علت کاهش میزان بارندگی و وقوع خشکسالی و از طرف دیگر به علت استفاده بی رویه از منابع آب زیرزمینی آبدهی انها کاهش و مشکلات زیادی را برای ساکنین روستاهای واقع در دشت به وجود آورده است از این رو لازم است در صورت امکان با ارائه راه حل های مناسب نسبت به احیا مرمت و افزایش کارایی این سازه ها اقدام گردد.