سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حمید رضا بهمنی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، سنندج
محمدرضا کیانزاد – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور
بهروز توپچی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، سنندج

چکیده:

به منظور بررسی وضعیت پرواربندی بره و گوسفند در واحد های صنعتی و نیمه صنعتی استان کردستان در فاصله زمانی زمستان ۸۱ و بهار ۸۲ به ۱۳۱ واحد پرواربندی صنعتی و نیمه صنعتی که در فاصله زمانی سالهای ۱۳۵۹ الی ۱۳۷۹ مجوز پرواربندی دریافت کرده بودند، مراجعه شده و در۳۴ واحد فعال ( ۱۷ واحد صنعتی و ۱۷ واحد نیمه صنعتی ) اطلاعات مربوط به آخرین دوره تولیدی با استفاده از پرسشنامه اخذ و ثبت گردید . متعاقباً آماره های توصیفی: فراوانی، میانگین، انحراف معیار و … پس از ثبت و تنظیم رایانه ای داده ها محاسبه شده و از آزمونهای نا پارامتریک جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات استفاده شد . بررسی ها نشان داد ۴ ۷% از واحد های صنعتی و نیمه صنعتی پرواربندی بره و گوسفند غیر فعال بوده و یا تغییر کاربری داده اند . واحد های فعال با ۲۶/۱ ±۵۴ درصداز ظرفیت اسمی خود ، ۰/۶۹ ± ۱/۶۲ بار درسال باطول دوره ۲۷/۵± ۸۷/۸ روز فعالیت داشتتند. سن پرواربندان ۲۵ تا ۷۰ سال با میانگین ۱۰/۶ ± ۵۰/۱۲ سال بوده و ۵۰ % از آنها بیش از ۵۰ سال سن داشتند. در ضمن ۴۱/۲% از پرواربندان بیسواد یا کم سواد بوده و هیچ پرواربندی تحصیلات بالاتر از دیپلم نداشت . به ترتیب اولویت ۴۵/۳% مشکلات پرواربندان مربوط به کمبود نقدینگی، ۱۴/۱% مربوط به مشکلات موجود در خود واحد، ۱۰/۹% گرانی مواد خوراکی مورداستفاده، ۷/۸% عدم تناسب بین قیمت دام و هزینه ها و مابقی مربوط به نبود امنیت در منطقه، مشکلات بهداشتی جایگاه، مشکل در تهیه دام مناسب، کمبود مواد خوراکی، نوسانات قیمتها و وجود دلالان و واسطه ها بود . ۲۹/۴% از پرواربندان مشکل فروش داشته و مشکلات خود را عمدتاً به نبود شبکه خرید مناسب و وجود دلالان و واسطه ها نسبت می دادند . نسبت درآمد به هزینه غیر تنزیلی در پایان دوره تولید در واحد های مذکور در دامنه ۱/۴۱-۰/۳۶ قرار داشته و بطور متوسط ۰/۱۹ ± ۱/۰۶۳ بود .از این نظر تفاوت معنی داری بین واحدهای صنعتی و نیمه صنعتی وجود نداشت.