سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مینا شهابی – مربی گروه خاکشناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
محمدعلی بهمنیار – دانشیار گروه خاکشناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
سیدمحمدجواد بحرالعلومی – کارشناس گروه خاکشناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده:

کادمیم یک عنصر سمی برای انسان استمیانگین روزانه کادمیم وارد شده به بدن از طریق غذا در کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی ۱۵-۲۵ میکرو گرم برحسب سن و رژیم غذایی متغییر است . این میزان در ژاپن ۴۰-۵۰ میکرو گرم بوده که حتی ممکن است در مناطق آلوده بیشتر از این هم باشد [.۱۴] از این مقدار حدود %۵ آن جذب بدن می شودکه ممکن است در اثر فاکتور های تغذیه همچون کمبود آهن تا %۱۵ نیز افزایش یابد کادمیم دارای نیمه عمر بیولوژیکی ۳۰ سال است و در کلیه ها تجمع یافته باعث اختلال در کار آنها می شوداین عنصرعلاوه بر مواد غذایی گیاهی با تجمع در کلیه ها، جگر و ماهیچه گوسفند و سایر دامها نیز میتواند در چرخه غذایی انسان قرار بگیرد علیرغم اینکه برخی از متخصصین معتقدندکه خاکها نباید بیش از ۱/۵-۲ میلی گرم در کیلو گرم کادمیم داشته باشند، نتایج برخی دیگر نشان داده است که هیچ همبستگی واضح و مشخصی بین مقدار کادمیم در خاک و جذب شده بوسیله گیاه وجود ندارد و حتی در برخی موارد همبستگی منفی است
گیاه برنج در سرتا سر استان مازندران بعنوان یک محصول اصلی همه ساله کشت می شود و برنج غذای اصلی در منطقه است . احداث برخی از کارخانجات و تاسیسات صنعتی در مجاورت شالیزارهای مازندران ضمن اشغال اراضی مرغوب کشاورزی از طریق فاضلاب ها و پس ماندها و همچنین دفع بخارات و گازهای مختلف شرایط آلودگی خاک و محصولات کشت شده را فراهم می آورد . هدف این تحقیق بررسی احتمال آلودگیخاک و همچنین ساقه و برگ، دانه و ریشه گیاهبرنج به کادمیم در سه منطقهکه تحت تاثیر فاضلابهای صنعتی و شهری و همچنین بخارات متصاعدشده از کارخانجات قرار دارند، بودهاست