سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دوازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیدحسین خزاعی – عضو هیات علمی گروه محیط زیست ، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم
نعمت ا… خراسانی – استاد گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران
خلیلی طالبی جهرمی – استاد گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

چکیده:

استان مازندران به علت شرایط جوی خاص و داشتن مناطق دشتی مناسب به صورت بسیار وسیعی تحت کشت برنج قرار دارد، از این رو از آفت کش ها جهت کنترل آفات و افزایش میزان تولید، به مقدار زیاد استفاده می گردد. آفت کشی که به صورت غالب در مزارع برنج استفاده می گردد حشره کش دیازینون می باشد که جهت مبارزه با کرم ساقه خوار برنج که از مهمترین آفات منطقه می باشد، مصرف می گردد . با توجه به اینکه سطح آبهای زیرزمینی در منطقه مورد مطالعه بالا می باشد احتمال آلودگی آن نیز بسیار بالا می باشد در نتیجه استفاده مردم از آبهای زیرزمینی عوارض احتمالی را در پی خواهد داشت . با تکیه بر این موضوع پژوهش حاضر بر روی کیفیت و سلامت آبهای زیرزمینی با تاکید بر چاههای کم عمق صورت گرفت تا بهداشت آبهای زیرزمینی منطقه از نظر سلامت انسانی مطابق با استانداردهای جهانی مورد بررسی قرار گیرد . در سال ۱۳۸۶ از ۱۰ حلقه چاه کم عمق واقع در هفت روستا در فصل تابستان نمونه برداری آب انجام شد . از هر حلقه چاه به میزانیک لیتر نمونه برداری شده و در بطری های شیشه ای مخصوص به آزمایشگاه منتقل گردید . استخراج دیازینون از نمونه های آب توسط متیلن کلراید به روش مایع – مایع و خالص سازی آنها به روش کروماتوگرافی لایه نازک (TLC) صورت گرفت . باقیمانده موجود در نمونه ها به روش فاز معکوس کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) اندازه گیری شد . ستون مورد استفاده C18 به ابعاد ۱۵۰×۶ فاز متحرک شامل متانل : آب به ترتیب به نسبت ۳۰:۷۰ و سرعت جریان ۱/۲۵۰ میلی لیتر بر دقیقه بود . آشکار سازی در طول موج ۲۲۰ نانومتر با دتکتور ماوراء بنفش انجام گردید . نتایج حا صل از این تحقیق نشان داد که میزان باقیمانده دیازینون در آبهای زیرزمینی منطقه مورد مطالعه از ۰/۰۲ تا ۲/۵۳۳ میکروگرم بر لیتر است . غلظت دیازینون اندازه گیری شده در تعداد زیادی از نمونه های آب بالاتر از میزان استاندارد تعیین شده سازمان بهداشت جهانی (WHO) یعنی ۰/۱ میکروگرم بر لیتر بود.