سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

اردشیر شفیعی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کهگیلویه و بوی
علی ملائی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کهگیلویه و بوی
مجید صوفی – ا ستادیار پژوهش مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری

چکیده:

توسعه فرسایش آبکندی در بخش جنوبی استان کهگیلویه و بویراحمد در شهرستانهای دهدشت گچساران (حوزه های آبخیز رودخانه های زهره و مارون ) بحدی است که ضرورت اجرای طرحهای تحقیقاتی در این زمینه را اجتناب ناپذیر می نماید. روش تحقیق در این طرح بطور مجمل بشرح زیر می باشد . ابتدا محدوده هایی که دارای آبکند بوده و مساحت آنها بیش از ۵۰۰ هکتار بوده است را برروی نقشه های توپوگرافی پیاده کرده و سپس نقشه ها در صحرا تطبیق داده شدند . بر اساس روش تحقیق بایستی در دو منطقه اقلیم ی و در هر اقلیم یک منطقه و در هر منطقه دو آبکنده انتخاب شوند، با توجه به نقشه اقلیمی استان در شهرستانهای یاد شده دو اقلیم متفاوت (اقلیم خشک و بیابانی گرم A1,2M4وخشک وبیابانی معتدل A1,2M3 انتخاب و در اقلیم خشک و بیابانی گرم (گچساران) دو آبکند انتخاب و در اقیم خشک و بیابانی معتدل نیز دو آبکند انتخاب گردید . سپس با استفاده از پرسشنامه های تدوین شده، فاکتورهایی چون ویژگیهای مورفولوژیکی، ادافیکی، کاربری اراضی، زمین شناسی، شیب اراضی آزمایش خاک مورد بررسی قرار گرفته است . کل مساحت تحت اشتغال فرسایش آبکندی حدو د ۲۵۹۲۰۰ هکتار محاسبه گردیده و نوع خاک های منطقه عموماً با بافت سنگین تا خیلی سنگین و دارای عمق کم تا نیمه عمیق با تجمع مواد آهکی و برروی سازندهای گچساران، میشان، آغاجاری واقع شده اند. تیجه گیری حاصل از مطالعات بعمل آمده این است که پلان عمومی آبکندها در گچ ساران پنجه ای یا شاخه درختی و پلان رأس آبکندها شاخه ای است . شکل پروفیل عمودی رأس آبکندها غارمانند و شکل مقطع نیز ذوزنقه ای می باشد و در منطقه دهدشت پلان عمومی بصورت پنجه ای یا شاخه ای و خطی است و پلان رأس هم شاخه ای و هم نوکدار و شکل پروفیل عمودی رأس آبکندها بصورت غارمانند و دارای پوشش گیاهی است و مقطع آبکندها عموماً بصورتUشکل می باشد.