سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: پنجمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

علی درویش زاده – استاد بخش زمین شناسی دانشگاه تهران
آناهیتا منصوری – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش زمین شناسی دانشگاه تهران

چکیده:

ایگنیمبریت منطقه ی آب ترش در شمال غربی قزوین ( بین جاده قزوین-لوشان ) در داخل یک گودال ولکانو-تکتونیکی بیضوی به ابعاد تقریبی ۹×۱۳ کیلومتر مربع مشاهده می گردد. حاشیه ی این فرو رفتگی را ارتفاعاتی متشکل از سنگهای آذر آواری و گدازه های حد واسط تشکیل می دهد. با توجه به بیرون زدگی ایگنیمبریت و همچنین وجود نهشته های ریزشی فراوان در داخل و اطراف این فرورفتگی، آن را یک کالدرای ریزشی به حساب می آوریم. ولکانیسم اسیدی و ایگنیمبریت آخرین مرحله ی فورانی این کالدرارا تشکیل می دهد. در این مقاله تلاش گردید تا ویژگیهای ایگنیمبریت آب ترش که ارتفاعات کف دره را تشکیل می دهد، بررسی شود. ایگنیمبریت مزبور با بالاترین درجه ی جوش خوردگی همراه بوده و فرایند فاز بخار همراه با جوش خوردگی در طی نهشته شدن آن رخ داده است.