سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علیرضا واعظی – عضو هیأت علمی گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان
حسینعلی بهرامی – استادیار گروه خاشناسی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس تهران
سیدحمیدرضا صادقی – استادیار گروه آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس نور
محمدحسین مهدیان – استادیار پژوهش، مرکز حفاظت خاک و آبخیزداری تهران

چکیده:

در خاکهای کشاورزی، ذرات خاک بر اثر مواد و ترکیبات مختلف به یکدیگر چسبیده و خاکدانه یا خاکواحد را میسازندپایداری خاکدانه، مقاومت ذرات آن را در برابر جداشدن نشان میدهد . این شاخص به دلیل تاثیر بر نفوذپذیری خاک و مقاومت ذرات در برابر قطرات باران، در رشد گیاه و فرسایش خاک اهمیت داردرایجترین روش ارزیابی پایداری خاکدانهها، بررسی میانگین وزنی قطر خاکدانهMWDپس از الکتراست . هر چه مقدارMWD بزرگتر باشد پایداری خاکدانهها بیشتر خواهد بودبررسیها نشان میدهد که خاکدانههای ناپایدار به دلیل به وجود آوردن شرایط فیزیکی نامناسب در سطح خاک مانند سله، آب انباشتگی، تهویه کم و مقاومت در برابر جوانه زنی، برای رشد گیاه مناسب نخواهد بودبررسیها نشان میدهد که ذرات شن و سیلت برخلاف رس اغلب پایداری خاکدانهها را کاهش میدهندنوع و مقدار مواد سیمانی ( مواد آلی، سیلیکاتهای رسی، کاتیونهای تبادلی، آهک و اکسیدهای آهن و آلومینیوم ) نیز در پایداری خاکدانهها نقشی اساسی دارند بررسیها شان داد که در خاکهای آهکی، وجود کاتیون کلسیم در هماوری رسها و پایداری آنها موثر استدر پژوهشی نیز نشان دادند که مواد آلی نقشی مهم در افزایش پایداری خاک در برابر واریختگی ۳ و ضربه قطرات باران داردبا توجه به نقش کاتیون کلسیم در هماوری ذرات خاک، بررسی عوامل موثر بر پایداری خاکدانه در خاکهای آهکی نواحی نیمه خشک حائز اهمیت است .