سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی قنات

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

غلامرضا راهی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات و منابع طبیعی بوشهر
طیبه طوسی – کارشناس آبخیزداری مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع استان بوشهر

چکیده:

قنات های استان بوشهر در مناطق کوهستانی و دشت قرار گرفته و از قدیم الایامیکی از مهمترین راه های ابیاری مطمئن در این استان خشک و سوزان بودن است. این روش یکی از قدیمی ترین روش های استحصال آب آن هم بدون وجود استفاده انرژی بوده و حاکی از تلاش و خلاقیت فوق العادهمردانی است که از فرهنگ غنی برخوردار بوده و توانستند با ابتکارات خود تحولی عظیم ایجاد نمایند. این تحقیق بر اساس مشاهدات محلی، جمع اوری اطلاعات و پرسش نامه های محلی در قالب بررسی راجع به روش های سنتی و استحصال آب و آبخیزداری بین سالهای ۸۰ تا ۸۲ در استان بوشهر انجام شد.
بر اساس اطلاعات جمع آوری شد ه در مناطق مختلف استان بیش از ۵۰۰ رشته قنات وجود داشته که بیشترین تراکم آنها مربوط به منطقه جم و ریز از شهرستان کنگان، منطقه پشتکوه دشتستان و منطقه دشت پلنگ شهرستانی دشتی بوده است.نتایج تحقیق نشان میدهد که اکثر قناتهای موجود در استان به دلایل مختلف از بین رفته و یا در حال از بین رفتن می باشد که مهمترین دلیل آن ها حفر چاههای عمیق و نیمه عمیق ، تغییر شرایط فرهنگی، از بین رفتن روحیه همکاری بین مردم و وضعیتبد آبدهی قنات در طول سال بوده است . در این پژوهش ضمن بررسی ویژگی های قنات ها، عوامل موثر در تخریب و از بین رفتن آنها نیز مورد بررسی قرارگرفته است.