سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین همایش ملی فرسایش و رسوب

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

غلامرضا راهی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر
مجید صوفی – عضو هیات علمی و معاون پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان
طیبه طوسی – کارشناس و دانشجوی کارشناسی ارشد مرکز تحقیاقت کشاورزی و منابع طبیعی است
علی جعفری –

چکیده:

فرسایش آبکندی به دلیل اتصال نقاط بالادست حوزه آبخیز به مناطق پایین دست و فراهم آوردن امکان انتقال رسوب و آلاینده ها، قطع راه های ارتباطی و خسارات مالی فراوان برای اراضی زراعی، منابع طبیعی و تاسیسات زیر بنایی از اهمیت ویژه ای برخوردار میباشد. در این تحقیق توزیع مکانی مناطق آبکندی استان بوشهر با استفاده از اطلاعات مدیریت آبخیزداری، عکس های هوایی ۱:۴۰۰۰۰ و بازدیدهای میدانی، بررسی و تهیه نقشه پراکنش آنها با مقیاس ۱:۲۵۰۰۰۰ فراهم گردید. مناطق آبکندی دارای مساحت بزرگتر از ۵۰۰ هکتار بصورت دقیق از نظر ویژگی های اقلیمی، خاکشناسی، کاربری اراضی، مورفومتریک ، پوشش گیاهی و غیره مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. سپس در هر اقلیم دو منطقه آبکندی انتخاب و در هر منطقه ۳ آبکند معرف تعیین وبرداشت نمونه خاک از سر و طول آبکند، نقشه برداری از پلان عمومی و نیمرخ طولی و اندازه گیری عرض بالا، پایین وعمق صورت گرفت.
اطلاعات حاصله نشان می دهد آبکندهای استان بوشهر در هر ۶ اقلیم پراکنشداشته در حالیکه در اقلیم فراخشک گرم تمرکز بیشتری دارند. مساحت فرسایش آبکندی حدود ۲۹۴۰۰ هکتار در استان بوشهر می باشد که عمدتا دارای پلان عمومی پنجه ای یا شاخه درختی بوده و مقطع U شکل درمناطق دشتی و V شکل درمناطق تپه ای می باشند. مطالعات خاکشناسی آبکندها نشان می دهد که از لخاظ بافت خاک تفاوتی میانکنارخندق و سر هدکت وجود ندارد و اکثر بافت های نمونه های برداشت شده لومی، لومی سیلتی، لومه ماسه ای بوده است.