سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: همایش ملی ساماندهی جامعه عشایر ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

میرطاهر قائمی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان آذربایجان غربی

چکیده:

امروزه با توجه به مشکلات بسیار حاد در جامعه عشایری و محرومیت این قشر از برنامه های توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی کشور اجرای برنامه توسعه مناطق عشایری برای بهبود رفاه خانوار افزایش خدمات رفاهی و فرهنگی ، آموزش و .. به این مسافران سرگردان در دشت ها و کوه ها ضرورت پیدا می کند در کشورهای پیشرفته دنیا به خاطر ارائه خدمات به تمامی جوامع موجود در آن پدیده ای به نام کوچ نشینی که از پدیده های عدم توسعه یافتگی جامعه عشایری است به چشم نمی خورد متاسفانه در مناطق عقب مانده جهان به خاطر عدم دستیابی بعضی از اقشار جامعه به برنامه های توسعه این پدیده فقر زا موجود می باشد. در این مملکت نیز پیش بینی می شود که شیوه زندگی کوچ نشینی مانند سایر کشورهای در حال توسعه از حالت سنتی فعلی خارج و به اسکان منتج شود. لذا سازمان امور عشایری جهت نیل به این هدف و ایجاد انگیزه سازندگی با واگذاری زمین های کشاورزی به منظور اسکان و تغییر شیوه معیشتی بهره برداران از حالت دامداری سنتی کاملا متحرک به دامپروری نیمه صنعتی گام های موثری برداشته است. هدف از این بررسی ارزیابی اثرات زمین های کشاورزی واگذار شده در اسکان عشایر است این بررسی در منطقه شیبلوی پلدشت از شهرستان ماکو در ۵ روستای عشایر نشین که دو طایفه شیخکانلو و دلایی از ایل میلان در روستاهای یاد شده سکونت یافته و به ۱۷۵ خانوار آنها زمین واگذار شده اجرا گردید. با توجه به محدود بودن تعداد خانوارهای بهره برداری ، کلیه خانوارهای مذکور از جهت اثرات زمین های واگذار شده در اسکان طی دو سال قبل از واگذاری اراضی کشاورزی و دو سال بعد از آن مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت. سال ۱۳۷۶ سال شروع واگذاری زمین های کشاورزی (سال مبدا t0) ، سال ۱۳۷۴ دو سال قبل از اسکان (t1) و سال ۱۳۷۸ دو سال بعد از واگذاری زمین های کشاورزی (t2) می باشد برای جمع آوری اطلاعات در پژوهش حاضر از ابزار پرسشنامه، مصاحبه، و مشاهده استفاده گردید و از آمار توصیفی ، فراوانی ها، درصدها به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات استفاده گردیده و برای مقایسه اطلاعات زمان T1 و T2 از آزمون میانگین ها استفاده شد. نتایج حاصل از انالیز داده ها نشان داد که بین واگذاری زمین های کشاورزی با اسکان عشایر رابطه معنی داری وجود دارد. یافته های این تحقیق اهمیت و ضرورت اجرای طرح های تحقیقاتی مکمل دیگری به منظور ارائه راهکارهای کاربردی در ساماندهی اراضی کشاورزی بهره برداران عشایر و تامین به موقع آب کشاورزی تهیه و تدارک ماشین الات و نهاده های کشاورزی برای افزایش تولید محصولات کشاورزی و درامد ناشی از آن جهت تغییر شیوه معیشتی از دامداران سنتی، متحرک به دامپروری نیمه صنعتی می باشد.