سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حسین قاسمی – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابانزدایی دانشگاه زابل
صلاح هدایتی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی روستایی دانشگاه زابل
کاظم تاج بخش – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی روستایی دانشگاه زابل
مرتضی توکلی – عضو هیاًت علمی دانشگاه زابل

چکیده:

کاهش ذخایر آب آشامیدنى، کاهش کیفیت آبها و زیادى مصرف، دنیا را به طرف بحران آب سوق مى‏دهد. افزایش مهاجرت و شهر نشینى، تغییرات محیط زیست و غیره این مشکل را تشدید مى‏کند. در کشور ما و به خصوص منطقه سیستان به علت عوامل محیطی و انسانی، بحران آب به مشکل جدی تبدیل شده است چرا که جمعیت شهری کشور از ۶ میلیون نفر در سال ۱۳۳۵ به ۳۱ میلیون نفر در سال ۱۳۷۰ و در حال حاضر به بیش از ۴۶ میلیون نفر رسیده است. مصارف آب شهری در سال ۱۳۷۲ نسبت به سال ۱۳۶۲، ۵/۱ برابر شده است. عدم وجود منابع آب کافی و محدود بودن ان به ذخایر سطحی وقوع خشکسالی های شدید و متعدد در منطقه از یک طرف و کمبود اطلاع از میزان مصرف و الگوی بهینه مصرف آب، کمبود اطلاعات کافی در مورد عوامل افزایش تقاضا، پایین بودن قیمت آب، تصور مردم از آب به عنوان یک کالای اجتماعی و ارزان قیمت از طرف دیگر موجب گردید که به بررسی و ارزیابی مصرف و هدررفت سرانه خانگی آب از طریق تهیه و تکمیل پرسشنامه و مصاحیه باشهروندان شهر زابل پرداخته شود در نتیجه این تحقیق عواملی از قبیل سرانه مصرف، میزان هدر رفت آب خانگی در مقاسیه با استانداردهای جهانی و ملی به دست آمد و بالا ترین مصرف در بخش حمام با سرانه ۵/۳۴ لیتر و بالا ترین هدر رفت در بخش آب خانگی در بخش کولر و تهویه مطبوع است که در حدود ۵/۸ برابر میزان استاندارد در ایران می باشد و در نهایت راهکارهای لازم جهت بهینه سازی مصرف متناسب با شرایط منطقه ارائه شده است.