سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

احمد زمانی – دانشیار بخش زمین شناسی دانشگاه شیراز
سید ناصر هاشمی – دانشجوی دکتری زمین شناسی دانشگاه شیراز

چکیده:

زمینلرزه ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۳۷۸، کهمره استان فارس با بزرگی Ms=6/3 ، پس لرزه های فراوانی به همراه داشته است. به طوری که فعالیت پس لرزه های این زمینلرزه و سابقه لرزه خیزی منطقه، مورد توجه بسیاری از محققان قرار گرفته است. با توجه به اطلاعات به دست آمده از پایگاههای ثبت زمینلرزه، مشخص شد که سازوکار کانونی این زمینلرزه از نوع امتداد لغز راستگرد است. مطالعه توزیع مکانی رومرکز پیش لرزه ها و پس لرزه ها ی این زمینلرزه و همچنین سازوکار کانونی آن مؤید این است که گسل عامل این زمینلرزه، گسل کره بس می باشد که از گسل های فعال ناحیه زاگرس به شمار می رود. بررسی لرزه خیزی کل ناحیه حاکی از این است که قطعات (Segments) مختلف گسل کره بس، به طور مجزا عمل کرده و به نظر می رسد فعالیت این قطعات، مهاجرتی به سمت شمال نشان می دهند. در این تحقیق با استفاده از مدل های کاربردی آماری، توزیع زمانی پیش لرزه ها و پس لرزه های این زمینلرزه مطالعه و بررسی شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که می توان الگوی خاصی را در توزیع زمانی پیشلرزه ها مشاهده کرد. بدون شک شناخت الگوی توزیع زمانی پیش لرزه ها و پس لرزه هاو ارتباط آن با زمان و مکان رخداد زمینلرزه اصلی می تواند در پیش بینی زمینلرزه های بزرگ مؤثر و مفید باشد.