سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: ششمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

نوید دهباشی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
محسن پورکرمانی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
مسعود ناصح – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

وجود علایم و شواهد زمین شناختی، زمین ریخت شناسی،تاریخی، باستان شناختی و زلزله شناختی نشان می دهد که منطقه بهبهان از نظر زمین ساختی فعال است. لکن این فعالیت در همه بخش های منطقه یکسان نیست. در بخش های شرق و شمال شرقی منطقه که تاقدیس های بزرگ خاویز و بنگستان وجود دارد، فعالیت نوزمین ساختی زیاد می باشد. همچنین این منطقه دارای چندین گسل بزرگ فشاری و راستالغز می باشد . با توجه به اینکه اکثر گسل های مهم منطقه بیرون زدخارجی ندارند، جهت شناسایی گسل ها و فعالیت زمین ساخت منطقه از شاخص های کمی و کیفی نو زمین ساختی استفاده شده و نتایج حاصل را با توزیع سطحی مراکز بیرونی زلزله های رخ داده در این قسمت از منطقه تطبیق داده و می توان ادعا نمود که شاخص های نو زمین ساختی در جاهایی که بیشترین و بزرگترین زلزله ها وجود دارند دارای بیشترین حد استاندارد می باشند.