سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فرج اله نارکی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم گچساران
خدابخش پناهی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم گچساران
کرد لاغری – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج

چکیده:

کشت متوالی غلات و یا غلات – آیش در مناطق دیم گرمسیری، باعث کاهش حاصلخیزی خاک، ناپایداری تولید ، افزایش آفات و بیماری ها و علف های هرز می گردد. لذا به منظور جلوگیری از عوامل مذکور وافزایش درآمد کشاورزان دیم کار، تعیین مناسب ترین گیاهان زراعی در تناوب با گندم دیم در م ناطق گرم سیری ضروری به نظر رسید . بنابراین در یک طرح تناوبی به شرح ذیل شامل ده تیمار گندم – گندم، گندم – آیش، گندم – جو، گندم- عدس، گندم – نخود، گندم – ماشک علوفه ای، گندم – یونجه دیم یکساله، گندم – آفتابگردان، گندم – گلرنگ و گندم – کلز ا در یک تناوب دو ساله به مدت ۸ سال زراعی (۸۲-۱۳۷۴) با استفاده از طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار، دو فاز و کرت های ثابت مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج عملکرد دانه گندم نشان داد که تیمارها در سطح یک درصد اختلاف معنی دار دارند. بررسی های اقتصادی محصولات تناوبی نشان داد که از لحاظ در آمد خالص،تمام تیمارها بر کش ت متوالی گندم و جو و هم چنین بر تیمار آیش برتری دارند. به علاوه کشت گیاهان تناوبی تأثیر مثبتی بر روی پاره ای از کیفیت خاک از جمله میزان مواد آلی، ازت و پتاسیم خاک داشتند.