سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علی شینی دشتگل – کارشناس مرکز تحقیقات نیشکر ( شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی )
سیروس جعفری – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات نیشکر ( شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی ) و دانش
مهران الهامی فرد – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات نیشکر ( شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی

چکیده:

کمبود بارندگی و منابع آب در ایران باعث شده است که حداکثر استفاده از منابع محدود آب بعمل آید . در خوزستان نیشکر در سطح وسیع کشت می شود و در طول دوره رشد سریع خود به کم آبی
حساس می باشد (۵) در یک آبیاری معمولی، فاصله زمانی بین آبیاری ها به اندازه ای می باشد که نصف یا بیشتر آب قابل استفاده مصرف شود . تنظیم به موقع و تعیین دور مناسب آبیاری یک مزرعه از فاکتورهای مهم بوده و عبارتست از : فاصله زمانی بین دو آبیاری متوالی و از تقسیم عمق آب سهل الوصول به متوسط تبخیر و تعرق روزانه گیاه بدست می آید (۲) زارعین برای جلوگیری از کاهش محصول در محدوده آب سهل الوصول مزرعه را آبیاری می کنند کهآن را حداکثر تخلیه مجاز(MAD) می نامند (۴) مقدار MAD که در واقع برنامهریزی آبیاری براساس آن تنظیم می شود برای نیشکر ۶۵ درصد می باشد (۳) هدف از انجام این تحقیق تعیین دور آبیاری و ضرایب رطوبتی خاک اراضی تحت کشت نیشکر در جنوب خوزستان در طی ماههای با حداکثر دور آبیاری می باشد.