سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

کامران انوری ساوجبلاغی – ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی میاندوآب
کیوان پیروتی – ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی میاندوآب
جمال احمدآلی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی
معروف خلیلی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی

چکیده:

تاریخ کاشت یکی از عوامل مهم تعیین کننده رسیدن به حد اکثر عملکرد مم کنه در یک منطقه می باشد, عوامل مختلفی از جمله درجه حرارت و طول روز , مراحل رویشی و زایشی ذرت را تحت تاثیر قرار میدهند. با توجه به شرایط اقلیمی و اکولوژی منطقه میاندوآب و حومه و پتانسیل بالای آن در رابطه با عملکرد بالای ذرت در این منطقه و اقتصادی بودن کشت آن و با توجه به مش کلات جدید بوجود آمده برای محصولات غالب منطقه از جمله بیما ری رایزومانیای چغندرقند و همچنین برنامه طرح افزایش تولید ذرت در کشور اخیرا سطح زیر کشت ذرت در منطقه افزایش خوبی داشته است بنابراین تعیین تاریخ کشت مناسب برای ارقام هیبرید پرمحصول با داشتن عمکرد بالا مورد نیاز زارعین منطقه می باشد. آزمایش بصورت کرتهای خردشد ه (split-plot) در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سال های ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی میاندوآب اجرا شد. کرتهای اصلی آن دو رقم ذرت (از گروه دیررس KSC700 و از گروه متوسط رس (KSC647) و کرتهای فرعی آن تاریخ های کاشت در چهار تاریخ به فاصله ١٠ روز از هم (اولین تاریخ کشت ١٠ فروردین و آخرین تاریخ کشت ۹ اردیبهشت ) انجام شد . محاسبات آماری شامل تجزیه واریانس ساده و تجزیه مرکب برای صفات عملکرد, وزن هزاردانه , شاخص برداشت و مجموع نیاز حرارتی از کاشت تا برداشت (GDD) و تعداد دانه در ردیف ، تعداد رد یف بلال ، درصد چوب بلال، عمق دانه ، ارتفاع بوته و بلال ، رسیدگی فیزیولوژی، فاصله گل دهی تا ظهور کاکل (ASI) وشاخص برداشت انجام شد . تجزیه واریانس مرکب اثرات متقابل سال *تاریخ کاشت برای عملکرد، عمق دانه و ، رسیدگی فیزیولو ژیکی و ASI و GDD در سطح احتمال ۱% معنی دار بود که نشانگر تغییرات محیطی معنی داری بر روی صفات وابسته به عملکرد می باشدو چهار تاریخ کاشت اثر معنی داری برمقدار عملکرد دو رقم داشت. با توجه به نتایج بدست آمده و زمان رسیدگی فیزیولوژیکی، می توان تاریخ کشت ذرت را تا اواسط بهار جلو انداخت که اولین آبیاری آن با کشت های غالب منطقه (گندم و چغندر ) تداخل نداشته باشد وهم درصد سبز شدن ذرت در این زمان با بارندگی معمول هرسال بسیار بالاتر از آبیاری کرتی خواهد بود.