سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین همایش حمل و نقل ریلی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

روح الله کاظمی – دانشجوی دکتری مدیریت محیط زیست، دانشکده محیط زیست دانشگاه آزاد اسلام

چکیده:

با تغییر نگرش‌های‌ اقتصادی‌ در مورد مفاهیم‌ توسعه‌ و مقبولیت‌ کنونی‌ مباحث‌ توسعه‌ پایدار، سیاستگذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های‌ اقتصادی‌ نیز دچار تحول‌ اساسی‌ شده‌ است‌. توسعه‌ صنایع‌ سازگار با محیط‌ زیست‌ و توجه‌ به‌ عواملی‌ همچون‌ هزینه‌های‌اجتماعی و اکوسیستم‌های‌ طبیعی‌ در حال‌ حاضر اهمیت‌ بسیاری‌ دارد و سیاستگذاران‌ تلاش‌ می‌کنند تا ضمن‌ کاهش‌ اثرات‌ مخرب‌ زیست‌محیطی،‌ بخش‌های‌ مختلف‌ اقتصادی‌، توزیع‌ منابع‌ و امکانات‌ اقتصادی‌ را نیز در جهت‌ کمک‌ به‌ صنایع‌ سازگار با محیط زیست و یا کاهش‌ هزینه‌های‌ خارجی‌ صنایع‌ آلوده‌کننده‌ منعطف‌ کنند.
بخش‌ حمل‌ و نقل‌ نیز به‌عنوان‌ بزرگترین‌ مصرف‌کننده‌ فرآورده‌های‌ نفتی‌ سالانه‌ حدود ۴۰ درصد از کل‌ فراورده‌های‌ نفتی‌ را مصرف‌ می‌کند و یکی‌ از آلوده‌کننده‌ترین‌ بخش‌های‌ اقتصادی‌ است‌ که‌ آثار و تبعات‌ زیان‌آور آن‌ در بخش‌های‌ مختلف‌ به‌ اقتصاد ملی‌ زیان‌ وارد می‌کند. این‌ مقاله‌ ضمن‌معرفی شاخصهای توسعه پایدار در بخش حمل ونقل و بررسی‌ اثرات‌ زیست‌محیطی‌ حمل و نقل‌ درون شهری‌ به‌ اثبات‌ این‌ مطلب‌ خواهد پرداخت‌ که‌ کاهش‌ اثرات‌ زیانبار آلودگی‌ محیط‌زیست‌ وحرکت به سمت توسعه پایدار در بخش‌ حمل‌ونقل‌ در گرو تغییر ترکیب‌ فعلی‌ سهم‌ هر یک‌ از این‌ شیوه‌ها و حرکت‌ به‌ سوی‌ افزایش‌ سهم‌ بخش‌ حمل‌ونقل‌ ریلی‌درون شهری است‌.