سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هشتمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد نیکوکار – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده فنی و مهندسی، بخش مهندسی شیمی
حسین پهلوانزاده – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده فنی و مهندسی، بخش مهندسی شیمی
غلامرضا پازوکی – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده فنی و مهندسی، بخش مهندسی شیمی

چکیده:

تعیین اطلاعات آزمایشگاهی دقیق از مقدار حلالیت دی اکسید کربن در حلال های مختلف نقش مهمی در تولید متانول، وینیل استات، یخ خشک و همچنین در طراحی دستگاههای جذب جهت خالص سازی گازها دارد . همچنین دی اکسید کربن به طور گسترده ای در فرآیندهای فوق بحرانی کاربرد دارد . از طرفی با توجه به اینکه حلالیت دی اکسید کربن در حلا ل های آلی در گستره دماهای پایین در مراجع کمتر یافت می شود و در این گستره دمایی، حلالیت معمولاً افزایش می یابد . حلالیت دی اکسید کربن در حلال هایی نظیر اتیل استات، دی متیل فرمامید، تولوئن و نرمال هپتان در گستره دمایی ) ٢٥٨/١٥-٢٧٨/١٥ k) و فشار یک اتمسفر توسط دستگاه پیوسته اندازه گیری حلالیت اندازه گیری شد . سپس با توجه به مقادیر فوق و با استفاده از مدل های ترمودینامیکی نظیر ویلسون، NRTL ، NRTL-NRF حلالیت تئوری با توجه به روش بهینه سازی مارکوارت محاسبه شد . البته لازم به ذکر است مدل NRTL-NRF برای اولین بار برای بر رسی حلالیت گاز در حلال های آلی استفاده شده است همچنین ثابت هنری به عنوان پارامتر مهم در حلالیت محاسبه و رابطه تجربی برای آن پیشنهاد شد .