سال انتشار: ۱۳۶۷

محل انتشار: اولین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

عبدا… افشار – استادیار دانشکده مهندسی متالورژی – دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

آب دریا یکی از محیط های خورنده ای است که در صنایع دریایی، آب شیرین کن ها، و …. با آن مواجه هستیم ، آب دریا فقط یک محلول از نمکهای معدنی در آب نیست بلکه مخلوطی از نمک ها، گازهای حل شده، عناصر جامد معلق ، و عناصر آلی می باشد. سرعت خوردگی فلزات در آب دریا نه تنها بستگی به انتخاب فلز و یا آلیاژ مناسب دارد بلکه به عواملی مانند: عمق، درجه حرارت، میزان و نوع گازهای حل شده، میزان و نوع ترکیب عناصر آلی و معدنی، سرعت حرکت، و عوامل بیولوژیکی آب دریا نیز دارد.
در حال حاضر بررسی جداگانه اثر هر یک از عوامل فوق الذکر در میزان خوردگی، در این مقاله امکان پذیرنبوده و آزمایشات انجام داده شده جهت بررسی خوردگی یکنواخت فلزات و آلیاژ های انتخاب شده
(cu-ni 90/10, mild-s, 316, al-Bronze, al-brass, TI-6AL-4V , 6063AL, cu0ni 70/30).
در شرایط آزمایشگاهی (محیط ساکن، درجه حرارتهای (۲۵,۳۵,۵۰,۷۰) در آب دریای خلیج فارس (منطقه بوشهر) از دو روش غوطه وری (immersion) و پلاریزاسیون (Linear polarization) صورت گرفته است.
نتایج بدست امده از دو روش فوق الذکرنشان می دهد که بیشترین مقاومت خوردگی را آلیاژ S.S.316 , TI-6AL-4V و کمترین مقاومت خوردگی را mild sieeAL دارا می باشند و افزایش درجه حرارت سبب افزایش سرعت خوردگی فلزات و آلیاژ های انتخاب شده گردیده است.