سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

جعفرعلی اولاد – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
شهلا محمودی – دانشیار گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
منوچهر زرین کفش – استاد سابق گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
علی ابطحی – استاد گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

مهاجرت ذرات رس در خاک یکی از فرایندهای مهم خاکسازی است که در اغلب روش های طبقه بندی بعنوان ضابطة محکمی برای رده بندی خاکها بکار می رود . در واقع فرآیند انتقال رسها از طبقات بالایی و تجمع آن در افق های پائین در طیف وسیعی از شرایط اقلیمی امکان پذیر است . برای آنکه رس از افقی به افق دیگر انتقال یابد بایستی عاملی آن را آغاز کند و عامل دیگری به آن خاتمه دهد . انتقال رسها معمولاً توسط آب انجام می پذیرد . چون شباهت زیادی بین رس افق ایلوویال و رس افق آلوویال وجود دارد، لذا می توان تصور کرد که کانی های رسی بدون تجزیه و متلاشی شدن انتقال یافته اند . از طرفی چون این انتقال و تجمع رس در افق های پائینی معمولاً در خاک های جوان دیده نشده است، میتوان گفت که انتقال رس ها طی سالهای طولانی بوقوع میپیوندد . اقلیم از عواملی است که در تجمع رس ها نقش مهمی را ایفا میکند در مناطقی که بارندگی بصورت پیوسته میباشد تجمع رس وجود ندارد . همچنین پوشش گیاهی نیز از جملة عواملی است که در تجمع رس و تشکیل افق آرجیلیک نقش دارد . بهطوریکه رویت افق آرجیلیک در خاک های جنگلی بیشتر از خاک های علفزار است (۱).