سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنگره علوم باغبانی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

کمال شهبازی – محققین مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل(مغان
امیر غریب عشقی – محققین مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل(مغان
احمد توبه – استادیاران دانشگاه محقق اردبیلی
علی عبادی – استادیاران دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

این آزمایش در سال ۱۳۸۳ در مزرعه آزمایشی ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اردبیل(آلاروق) و کارهای آزمایشگاهی آن در دانشگاه محقق اردبیلی بر اساس طرح فاکتوریل بر پایه بلوکهای کامل تصادفی در دو فاکتور انجام شد که فاکتور سطوح مصرف نیتروژن در چهار سطح(شاهد، ۸۰، ۱۶۰، ۲۴۰ کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) و ارقام در سه سطحساتینا(زودرس)، دراگا(متوسطرس)، آگریا(دیررس) بود. تجزیه واریانس دادههای حاصل با نرم افزار MSTATC و مقایسات میانگین به روش دانکن صورت پذیرفت.براساس جدول تجزیه واریانس صورت گرفته، اثر اصلی رقم و کود نیتروژن برروی تجمع نیترات در غده بر اساس وزن تر و هم بر اساس وزن خشک در سطح احتمال ۱% معنی دار شد در صورتی که اثر متقابل نیتروژن×رقم در سطح ۵% معنیدار بود.مقایسات میانگین انجام شده به روش دانکن نشان داد که در اثر اصلی رقم بیشترین تجمع نیترات در رقم ساتینا(زودرس) و کمترین میزان تجمع نیترات مربوط به رقم آگریا(دیررس) بود در حالی که رقم دراگا(متوسطرس) با رقم ساتینا در یک گروه مشترک بیشترین تجمع نیترات در غده را انجام دادند. این نتیجه احتمالاَ حاکی از تأثیر زمان رسیدگی ارقام برروی تجمع نیترات در غدههای سیب زمینی است. در سطوح مصرف نیتروژن، با افزایش بیش از حد نیتروژن میزان نیترات غدهها هم به صورت معنیداری افزایش پیدا کرد طوری که بیشترین میزان تجمع نیترات در سطح KgN/ha 240 اتفاق افتاد در حالی که کمترین تجمع با تفاوت آماری معنیدار مربوط به سطح شاهد (بدون مصرف نیتروژن) بود. اثر متقابل این دو عامل هم نشان دهنده افزایش بسیار معنیدار میزان نیترات در ترکیب تیماری ساتینا× KgN/ha240بود. با افزایش میزان نیتروژن از شاهد به طرف آخرین سطح نیتروژن، میزان نیترات در ماده خشک غدهها نیز به طور معنیدار در بین سطوح نیتروژن شدیداً افزایش یافت و در آخرین سطح کودی به حداکثر میزان خود (ppm 339) رسید. که این میزان بالاتر از حد مجاز و قابل تحمل نیترات در غد ه سیبزمینی تعیین شده (۳۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم) توسط دده در سال ۲۰۰۳ میباشد.نتیجه مهمی که این آزمایش نشان داد این بود که میزان نیترات در رقمی که دیررس بوده و بیشترین عملکرد غده را تولید کرد حداقل بود. بیشترین عملکرد غدهتر در رقم آگریا در ۱۶۰ کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار بدست آمد که در آن تجمع نیترات حدود ۱۳۳ میلیگرم بر کیلوگرم بود. این مسئله حامل مطلب مهمی است اینکه در سطح کودی مطلوب استفاده از کود نیتروژن به طور کارآمد صورت میگیرد و تبدیل نیتروژن به پروتئین و مواد دیگر به خوبی انجام میشود. این آزمایش سطح کودی ۱۶۰ کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار را بعنوان بهترین سطح کودی برای رقم آگریا بدلیل حصول بیشترین عملکرد غده با میزان تجمع نیترات پائین و در حد قابل قبول، نشان داد. ارقام ساتینا و دراگا با افزایش میزان مصرف نیتروژن افزایش معنیداری در عملکرد نشان ندادند از طرف دیگر افزایش کود نیتروژن موجب افزایش معنیدار تجمع نیترات در این ارقام شد.