سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فاطمه سادات صالحی – دانشجوی کارشناسی ارشد هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مجتمع دانشگاه
مهران نصرت اللهی – استادیار دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

ماهوارهها در طی مأموریت خود از چند ماه تا چند سا ل. از محیط جو رقیق تأثیر می پذیرند. این تأثیر با توجه به سرعت زیاد ماهوارهها و عدد نادسن مربوط به مدارها ، خصوصاً مدارهای نزدیک به زمین (LEO)، بر اساس پارامترهای بالستیکی حائز اهمیت است. این اثر همان نیروی پسا است که باعث نزول ماهواره از مدار مأموریت خود و ایجاد اختلال در انجام مأموریت پیشبینی شده می گردد. در ارتفاعات بالا (حدوداً بالاتر از ١٢٥ کیلومتر ) به علت این که هر یک از مولکولهای گاز به عنوان ذره ای مجزا عمل می کنند، معادلات ناویراستوکس فاقد اعتبار بوده و از معادلات بولتزمن استفاده می شود. درجه رقیق بودن گاز با عدد بی بعد نادسن که نسبت فاصله آزاد مولکولی به یک بعد مشخصه می باشد، بیان می شود. بدین منظور در این مقاله با ساده نمودن شکل کلی یک ماهواره نوعی، نتیجه شبیه سازی و محاسبه نیروی پسا ی وارد به آن، از روش شبیه سازی مستقیم مونت کارلو (DSMC) و روش حل تحلیلی برای جریان بدون برخورد بررسی شده است.