سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

افشین شریعت مهیمنی – استادیار دانشکده عمران ٬ دانشگاه علم و صنعت ایران ٬ تهران
مرتضی خشای پور – کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل ٬ دانشگاه علم وصنعت ایران ٬ تهران
حجت رضایی – کارشناس عمران ٬ دانشگاه علم وصنعت ایران ٬ تهران

چکیده:

گسترش شهرنشینی و به تبع آن افزایش طول سفرهای شهری از یک سو و رشد و توسعه صنعت حمل ونقل از سوی دیگر ٬ موجب شده است که امروزه مسائل و مشکلات متعددی را در شهرهای مختلف جهان به ویژه کلان شهر تهران شاهد باشیم . مشکلاتی که مدیران و برنامه ریزان شهری راه حل آن را در استفاده بیشتر و موثرتر از حمل ونقل عمومی جستجو می کنند . در میان سیستمهای حمل ونقل عمومی متداول در شهر تهران ٬ سامانه اتوبوسرانی با توجه به انعطاف پذیری بیشتر نسبت به امکانات سرمایه گذاری و تغییرات تقاضا و همچنین انطباق بهتر به بافت شهری ٬ نقش مهمی را در جابجایی مسافرین بر عهده دارد . در این مقاله پس از ارائه تعاریف لازم در این زمینه ٬ به بررسی مشخصات و عملکرد سیستم های حمل و نقل عمومی پرداخته و در انتها نیز شاخص های
عملکردی سیستم اتوبوسرانی شهر تهران با بیش از ۳۰ شهر بزرگ جهان مقایسه خواهد شد . نتایج حاصل از اینمقاله می تواند مبنای ارزیابی و برنامه ریزی بهتر سیستم اتوبوسرانی شهر تهران در مقایسه با سایر شهرهای جهان قرار بگیرد .