سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی انصاری – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ساخت، دانشکده فنی دانشگاه تهران
سیدصادق مصطفوی کاشانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ساخت، دانشکده فنی دانشگاه تهران
محمد شکرچی زاده – استادیار گروه مهندسی عمران دانشکده فنی دانشگاه تهران

چکیده:

امروزه به جرات می توان ادعا کرد که بحث دوام بتن محور تحقیقات و پژوهش های علمی در زمینه خواص و ویژگی های بتن می باشد. دوام بتن خود تابع عواملی است که ازاین میان نفوذ پذیری مهمترین نقش را ایفا می کند.میزاننفوذ پذیری تابع دو عامل سیال عبوری و محیط متخلخل نفوذ است .عاملی که ویژگی محیط را نشان می دهد به عنوان ضریب نفوذ پذیری ذاتی بتن شناخته می شود که ربطی به نوع سیال عبوری ندارد.با استفاده ازاین واقعیت می توانیم به جای انجام آزمایش نفوذ آب در بتن که ۴۰ تا ۵۰ روز زمان می برد، آزمایش نفوذ گاز اکسیژن در بتن که ۱۵ دقیقه طول می کشد را جایگزین کنیم.در این مقاله ابتدا به مفاهیمبنیادی در مورد نفوذ پذیری پرداخته شده و سپس با انجام آزمایش نفوذ آب و اکسیژن روی نمونه های بتنی مربوط به یکی از سدهای کشور این مساله بررسی و بامطالعات انجام گرفته در این زمینه مقایسه شده است.