سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: همایش ملی ارگونومی در صنعت و تولید

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حسن ابراهیمی – عضو هیئت علمی دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی شاهرود، گرو
علی دادگری – عضو هیئت علمی دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی شاهرود، گرو

چکیده:

بزرگترین عامل تنیدگی در پرستاران مراقبت از بیماران، کشمکشهای بین فردی، عدم امنیت شغلی و دامنه گسترده کاری پرستاران است . تنش یکی از عوامل مهم برای کادر پرستاری است که باعث جدایی از بیمار و ترک حرفه میشود . این مطالعه در سال ١٣٧٧ روی ٧١ نفر از پرسنل پرستاری بصورت توصیفی – تحلیلی انجام گرفت . ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بوده و از آمار توصیفی و آزمون ۲ آماری χ برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد .
مطابق نتایج حاصله از این تحقیق تنشزاترین عوامل در پرستاران به ترتیب : سروصدای ناشی از محیط، نبودن فرصت مناسب جهت استراحت افراد، تهویه نامناسب بخش و کمبود پرسنل پرستاری نسبت به مراجعین بوده است، همچنین بیشترین شدت تنشزایی در حیطههای مختلف به ترتیب عوامل تنشزای محیط فیزیکی و مدیریتی بوده است . بعلاوه بین عوامل تنشزا، عدم وجود ارزیابی دقیق از نحوه کار پرستاری، در نظر نگرفتن نظرات آنان در تصمیم گیریهای بخش و عدم سازگاری برنامههای کاری بخش با شرایط زندگی شخص و نیز با متغیرهای سن و نوبت کاری تفاوت معنی داری مشاهده گردید . این نتایج لزوم فراهم نمودن موقعیتی که تأمین کننده سلامت جسمی، روانی و اجتماعی پرسنل پرستاری باشد را بیان می کند تا آنها بتوانند با رضایت بیشتر و تنش کمتر به ارائه مراقبت مطلوب بپردازند .