سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمد هاشمی یکانی – کار شناس ارشد از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
عبدالرضا سروقدمقدم – استادیار و عضو هیات علمی پژوهشگاه زلزله شناسی
منصور ضیائی فر – استادیار و عضو هیات علمی پژوهشگاه زلزله شناسی

چکیده:

در این تحقیق یک سازه بتنی چهار طبقه که در وضعیت اولیه مرکز جرم و مرکز سختی طبقات آن بر هم منطبق اند انتخاب و سپس خروج از مرکزیت جرم در چهار حالت ۵%، ۱۰% ، ۱۵% و ۲۰% بعد سازه بر آن اعمال شده است. با اینکه در نظر گرفتن خروج ازمرکزیت باعث افزایش پیچش در سازه و نیاز تقویت اعضاء شده ،در طراحی برای آنکه محل مرکز سختی تغییر نکند تقویت اعضاء متقارن درنظر گرفته شده است . در تحلیل تاریخچه زمانی غیر خطی از ۷ رکوردال سِنترو،بیگ بِر،لانگ بیچ،نُورتریج،لوما پِریتا ،سان فِرنادو، و کَپه مندوسینو که همگی روی خاک نوع C با شرایط آئین نامه ۲۰۰۳ IBC و در نظر گرفتن اثر گسل نزدیک استفاده شده است ورکوردها به شتاب حداکثر زمین برابرg 0,4 طیف آئین نامه همپایه شده است. جداسازهای مورد استفاده از نوع لاستیکی ورفتار آنها بصورت دو خطیدر سه تیپ مدل شده است.هدف از انجام این تحقیق بررسی حداکثر تغییر شکل جداساز در میان تیپ های مختلف جداساز ها ی پایه ،محاسبه محدوده خروج ازمرکزیت جداساز پایه نسبت به ابعاد روسازه ، کاهش اثر پیچش در سازه جدا سازی شده در پایه با سخت کردن لبه نرم میباشد .