سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هشتمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

مهرافروز مدنژاد – عضو هیئت علمى سازمان انرژى اتمى ایران
سیدمحمدجواد کلینی – استادیار گروه مهندسى معدن – گرایش فرآورى مواد معدنى دانشکده فنى دانش
علی حسین علاقبند – مسئول آزمایشگاه لییچینگ سازمان انرژى اتمى ایران
علی ولیوند – دانشجوى کارشناسى ارشدگروه مهندسى معدن – گرایش فرآورى مواد معدنى دا

چکیده:

لیچینگ یا فروشویی فرآیندی است که طی آن با در تماس قراردادن ماده معدنی با یک حلال مناسب ، جزء قابل حل با ارزش حلال حل می شود . این عملیات به دو روش تراوش و نفوذ حلال از میان توده سنگ معدنی یا بصورت آمیختن ذرات جامد خرد شده با حلال در مخزن همزن دار ( روش متداول ) انجام می پذیرد .
استفاده از روشهای مختلف لیچینگ برای فرآوری سنگها، بستگی به عیار فلزات با ارزش موجود درکانسنگ ، بزرگی تودة کانسار و همچنین چگونگی حلالیت کانه در محلول دارد . روش متداول در مورد کانیهای با عیار بالا و روش و لیچینگ تراوشی ) ٥ شامل هیپ ، دامپ و درجا ) در مورد کانسارهای کوچک و کم باکانسارهای دور از تاسیسات صنعتی عیار استفاده می شوند . به علت کوچک و کم عیار بودن کانسار مورد مطالعه ( دچان ) روش هیپ لیچینگ یا فروشویی تپه ای برای فرآوری آن در نظر می باشد . به منظور تائید این نظریه دو سری آزمایش فروشویی کانهدر ستونهای ک وچک انجام شد که نتایج حاصل بازیابی % ٩١ اورانیوم را برای دانه بندی زیر ١٠ میلیمتر و بازیابی % ٩٥ اورانیوم را برای دانه بندی زیر ٥ میلیمتر نشان دادند و دانه بندی ری زتر از ١٠ میلیمتر همچنین مقدار بهینه مصرف اسید و اکسیدان به ترتیب ١٠٠ و ١٠کیلوگرم بر تن و دبی محلول شستشو ١٢٤ لیتر در ساعت در مترمربع بدست آمد