سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دوازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

حسین عابدینی – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران- پژوهشکده مهندسی پلیمریزاسیون
محمد شاهرخی – دانشگاه صنعتی شریف – دانشکده مهندسی شیمی ونفت
مهرسا امامی – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران- پژوهشکده مهندسی پلیمریزاسیون

چکیده:

در این مقاله تاثیر پارامترهایی نظیر فاکتور رشد ورودی ، فاکتور رشد خروجی،فعالیت کاتالیست و جزء حجمی جامد در دوغاب بر حجم راکتوردر شرایط عملیاتی مختلف برای میزان تولید ثابت بررسی وبحث شده است . میزان تولید پلیمر و سرعت ویژه تولید پروپیلن بر اساس نوع کاتالیست مشخص شد ه و حجم راکتور تعیین می گردد . طول وقطر مناسب راکتور لوپ با توجه به محدودیت های انتقال حرارت وسرعت بحرانی، بدست می آید . نتایج نشان داد که هر چه اختلاف دمایی بین دمای راکتور وسیال سیستم سرمایش بیشتر باشد قطر بدست آمده بیشتر می باشد و طول راکتور کاهش می یابد ولی از طرفی دبی سیال در حال سیرکولا س یون افزایش می یابد ودر نتیجه توان پمپ راکتور، افزایش مییابد . با توجه به سرعت بالای سیرکولاسیون دوغاب ودبی آب ژاکت، ضرایب انتقال حرارت جزئی بالا می باشد و عامل محدود کننده انتقال حرارت ، میزان هدایت حرارتی دیواره راکتور می باشد. بنابراین ضخامت دیواره راکتور وجنس آن تاثیر زیادی روی طراحی دارد.