سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

احمد علی آماده – دانشیار، دانشکده مواد و متالورژی دانشکده های فنی دانشگاه تهران
هوشنگ حسن پور – کارشناس ارشد مواد و متالورژی، دانشکده مواد و متالورژی دانشکده های فن
هادی مرادی – کارشناس ارشد مواد و متالورژی پژوهشکده علوم و فناوری مهام

چکیده:

لحیم کاری یکی از روش های قدیمی اتصال فلزات به یکدیگر می باشد. به علت مزایا و برتری هایی که لحیم کاری نسبت به جوشکاری دارد در بسیاری موارد از این روش برای اتصال فلزات مختلف استفاده می شود. در این تحقیق ۳ نوع ورق با ضخامت ۱/۱ میلیمتر و جنس آلومینیوم (۳۱۰۵، ۸۰۱۱، ۵۰۱۰) جهت لحیم کاری انتخاب شد. با استفاده از ماده پر کننده (آلیاژ ۴۰۴۳) و روانساز کلریدی لحیم کاری انجام و آزمایشس کشش برای تعیین استحکام برشی، سختی سنجی و آزمایش خستگی خمشی بر روی نمونه انجام شد. با افزایش میزان لب روی لب (طول هم پوشانی) استحکام (خستگی، کشش) افزایش می یابد. سطح آلیاژ ۳۱۰۵ نسبت به آلیاژهای ۸۰۱۱ و ۵۰۱۰ قابلیت لحیم پذیری است.