سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دومین سمپوزیوم بین المللی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مریم عباسی – دانشجوی دکتری تهران، میدان انقلاب، خیابان قدس، دانشکده محیط زیست دا
محمدعلی عبدلی – استاد دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:

منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی واقع در جنوب غربی ایران دارای ۱۶ پتروشیمی بوده که عامل تولید پسماندهایی با تنوع زیاد و سمیت بالا می باشند ابتدا با بازدید حضوری تمامی اطلاعات مربوط به پسماندها و وضعیت فعلی مدیریت آنها بدست آمد. تحلیل این اطلاعات نشان داد که ۹۰درصد وزنی ازکل پسماند قابلیت بازیافت دارد. سپس پسماند ها از نظر کمیت، سمیت و دارا بودن مواد با ارزش ارزیابی شدند. در نتیجه کاتالیست و روغن نسبت به دیگر پسماندهاه دارای اولویت بازیافت شناسایی شدند. در نهایت از میان روشهای موجود برای بازیافت این دو پسماند، روشهای بهینه انتخاب گردیدند.