سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدرضا یزدانی – کارشناس ارشد آبخیزداری، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفه
محمد آزاد – کارشناس، مدیریت آبخیزداری استان اصفهان
فیض ا… رهنما – کارشناس ارشد منابع آب، مدیریت آبخیزداری استان اصفهان

چکیده:

از جمله موارد مهم در مدیریت جامع منابع آب، بررسی سیل و تاثیر آن در فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی است. تعیین پتانسیل سیلخیزی زیر حوضه ها از حوضه ها از جمله مطالعات پایه و اساسی است که می تواند گامی مهم در زمینه بستر سازی جهت کاهش خسارات سیل و برنامه ریزی جامع در این راستا محسوب گردد. برای انجام این تحقیق محدوده شمال شهر اصفهان که دارای ۱۰ زیر حوضه آبخیز می باشد انتخاب شد. از روش وزیری برای تخمین شدت بارندگی در تداوهای گوناگون استفاده گردید. با استفاده از روشهای میانیابی، گستره این مقادیر در سطح محدوده مورد مطالعه تعیین گردید. با استفاده از روش راسمیلر (Rossmiler) ضریب جریان سیلابی در محدوده مورد مطالعه و زیر حوضه های آبخیز تعیین گردید و پتانسیل هر ناحیه نسبت به تولید رواناب و سیلاب تعیین گردید. نتایج نشان می دهد با افزایش تداوم شدت بارندگی ازمیزان ضریب جریان سیلابی کاسته می شود. زیر حوضه ۴۲۱۲ دارای بیشترین ضریب سیلخیزی و زیر حوضه ۴۲۱۵۱ نسبت به بقیه زیر حوضه ها توانایی کمتری در تولید رواناب دارد. نتایج نشان می دهد توسعه مناطق شهری در زیر حوضه های مورد بررسی از جمله عوامل موثر در افزایش پتانسیل سیلخیزی است.