سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان با رویکرد مدیریت مناطق خشک و کویری
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
لیلا نظری – دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی و علوم زمین دانشگاه کاشان
مصطفی سیامکی – کارشناسی ارشد گروه آبخیزداری، رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان گرمه
سلمان عارفخانه کلاته – دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی و کویر شناسی دانشگاه یزد

چکیده:
باد یکی از عوامل مهم فرسایش خاک در مناطق خشک و نیمه خشک محسوب می شود که به دلیل محدودیت پوشش گیاهی در این نواحی، قادر است بر اثر کاوش، ذرات قابل انتقال خاک را با خود حمل نموده و منجر به ایجاد فرسایش بادی گردد. فرسایش بادی از مهمترین فرآیندهای بیابان زایی در مناطق خشک و نیمه خشک محسوب می شود. همچنین اندازه گیری فرسایش بادی همواره مشکل و هزینه بر بوده و دارای محدودیت های زمانی و مکانی است. لذا استفاده از مدل های کارا به منظور برآورد آن کاری اجتناب ناپذیر است. در این تحقیق از مدلERIFR جهت بررسی پتانسیل فرسایش بادی و رسوبدهی حاصل از آن در منطقه درق استان خراسان شمالی استفاده شد. نتایج نشان دادرخساره جلگه رسی با امتیاز ۵/۵۴ دارای بیشترینامتیاز شدت فرسایش بادی و از نظر کیفی دارای فرسایش متوسطاست. همچنین میزان رسوبدهی سالانه در آنm3/km2/y 5/625 برآورد گردید و طبق نتایج به دست آمده، حدود ۸۰ درصد منطقه در کلاس فرسایش II (فرسایش کم) قرار گرفتند.