سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

پریسا پورهمایون – گروه زمین شناسی، دانشگاه اصفهان
ایرج نوربهشت – گروه زمین شناسی، دانشگاه اصفهان
موسی نقره ئیان – گروه زمین شناسی، دانشگاه اصفهان
محمدعلی مکی زاده – گروه زمین شناسی، دانشگاه اصفهان

چکیده:

توده نفوذی منقه جهق – زنجانیر در جنوب کاشان واقع شده و دارای سن ائوسن – الیگوسن میباشد. این توده در داخل کنگلومراها، ماسه سنگها، شیلها، دولومیتها و آهکهای دولومیتی ائوسن – پالئوسن نفوذ کرده و باعث دگرگونی مجاورتی و تشکیل اسکارنها و مرمرهای این منطقه شده است. کوارتز مونزونیت، منزودیوریت، کوارتزدیوریت و گابرو فراوانترین سنگهای تشکیل دهنده توده های نفوذی این منطقه می باشند. پلاژیوکلاژ، کوارتز، فدلسپات آلکالن، آمفیبول و پیروکسن و بیوتیت از کانیهای اصلی این سنگها هستند، کانیهای ثانویه کلریت، اپیدوت و سریسیت و کانیهای فرعی شامل مگنتیت، زیرکن، آپاتیت و اسفن می باشند. بررسیهای ژئوشیمیایی نشانمی دهد که توده نفوذی مذکور ویزگی متاآلومینه داشته و در ردیف سنگهای کالک آلکالن با پتاسیم متوسط و گرانیتوئیدهای تیپ I قرار می گیرند. قرار گرفتن تعدادی از نمونه ها در محدوده متاآلومینه و مقادیر بالای Rb, Ba, K و غنی شدگی عناصر LIL و تهی شدگی عناصر HFS در نمودارهای عنکبوتی، احتمالا می تواند مربوط به آلایش پوسته ای باشد.