سال انتشار: ۱۳۷۷

محل انتشار: دومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

رامین نیک روز – گروه زمین شناسی، دانشگاه ارومیه
محمدهاشم امامی – سازمان زمین شناسی کشور

چکیده:

از نظر زمین شناسی شمال غرب خوی در زون ساختاری البرز غربی – آذربایجان (نبوی ۱۳۵۵) و در واحد آمیزه رنگین شمالغرب ایران واقع شده است.منطقه مذکور از نظر استوکلین (۱۹۷۱) جزو کمربند افیولیتی محوری درونی تقسیم گردیده است.
مطالعات سنگ شناسی نشان دهنده لیستونیتزاسیون در اکثر توده های اولترامافیکی منطقه می باشد. بیشترین حجم توده های اولترامافیکی منطقه را هارزبورژیت با مشخصات میکروسکوپی الیوین، ارتوپیروکسن و کلینوپیروکسن (به مقدار کم) تشکیل می دهد که غالبا متحمل سرپانتینیزاسیون شده اند.
لیستونیتهای منطقه اساسا از دولومیت و کوارتز همراه با کانیهای فرعی سرپانیت، کلریت منیزیم دار و بقایای از کرمیت تشکیل شده اند. شواهد بافتی نشان می دهد که عمل سیلیسی شدن تدریجی بوده و آثاری از بافت شبکه ای (Mesh structure) سرپانتینیت ها مشاهده می گردد.
مطالعات ژئوشیمیایی و کانی شناسی کربناتهای تشکیل دهنده لیستونیتهای منطقه نشان می دهد که آنها عمدتا شامل منیزیت، دولومیت آهن دار، دولومیت ، سیدریت و به میزان کمترین کلسیت می باشد.
لیستونیتهای منطقه از نظر اقتصادی شایان توجه نمی باشند ولی آثاری از عناصر Ni,Ag, Cu, Au وجود دارد.