سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین همایش ملی بحرانهای زیست محیطی ایران و راهکارهای بهبود آنها

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

عیسی ابراهیمی – استادیار گروه شیلات،دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
ابراهیم متقی – کارشناس گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
امید بیرقدار – دانشجوی کارشناسی شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

زاینده رود تنها رودخانه آب شیرین در فلات مرکزی ایران می باشد که اهمیت زیادی را برای فعالیت های انسانی در حوضه آبخیز خود دارد . با توجه به بهره برداری های گوناگون از آب این رودخانه و همچنین فشار ناشی از آلاینده های کشاورزی، صنعتی، شهری و … پایش دایمی آن ضروری است . از جمله موجوداتی که می تواند گویای ویژگی های زیستی این رودخانه مهم باشد گاماروس است . ویژگی های خاص این موجود از جمله تغذیه از ذرات آلی و مواد پوسیده گیاهی، همچنین قابلیت تجمع پذیری فلزات سنگین در بافت های آن و حساسیت نسبت به ویژگی های فیزیکی و شیمیایی آب و … ، باعث بروز رفتارهای متفاوت در پراکنش و تراکم جمعیت آن در نقاط مختلف می گردد . به علاوه این موجود می تواند به عنوان ارگانیزم شاخص در برآورد میزان آلاینده های آلی و شیمیایی اکوسیستم های آبی به خصوص آبهای جاری مورد توجه قرار گیرند . نتایج این تحقیق نشان داد که پراکنش گاماروس در منطقه مورد مطالعه با دماو تراکم پوشش گیاهی رابطه مستقیم و با سرعت جریان رابطه عکس داشته و تحت تاثیر فاکتورهای دما، EC ، TDS و DOقرار دارد .