سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: ششمین همایش ایمنی، بهداشت و محیط زیست در معادن و صنایع معدنی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

احمد نیک پی – استادیار گروه بهداشت حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی قزوین
علیرضا کوهپایی – دانشجوی دکترای بهداشت حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی تهران
هاشم ستاره – دانشجوی دکترای مدیریت محیط زیست واحد علوم و تحقیقات

چکیده:

تولید جهانی سیلیس با خلوص بالا تا متوسط حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ میلیون تن در سال و در کشور ما در حدود ۱/۶ میلیون تن در سال است، که از ۱۰۳ معدن فعال استخراج می شوند. شواهد اپیدمیولوژیک جدید نشان دهنده ارتباط بین مواجهه تنفسی شغلی با سیلیس بلوری و چندین بیماری شغلی مهم از قبیل سرطان ریه می باشد. اگرچه کتابهای پزشکی جدید در زمینه بیماریهای ریوی بر مبنای وضعیت موجود درکشورهای توسعه یافته ادعا می کنند که سیلیکوزیس دیگر مشکل مهمی محسوب نشده و در اغلب موارد با آسیب، معلولیت و حتی تغییر بر طول عمر طبیعی فرد مریض همراه نیست، اما بر مبنای مطالعات انجام شده، بیش از ۷۰% ازکل بیماریهای شغلی در سالهای اخیر پنوموکوزیس بوده است و سیلیکوزیس هنوز هم به عنتوان تهدیدی جدی برای سلامتی نیروهای انسانی درکشورهای در حال توسعه محسوب می شود. در این مقاله سعی می شود تا تکیه بر بار اقتصادی انسانی پنوموکونیوزیس به عنوان نماینده ای از بیشمار بیماریهای شغلی به سومندی و اهمیت برنامه های بهداشت حرفه ای و ایمنی در رشد اقتصادی و توسعه پایدار کشور پرداخته شود. فقدان اطلاعات لازم در کشور و اهمیت پرداختن به موضوع موجب شد تا بر مبنای اطلاعات کشورهای دیگر و بویژه کشور چین به تخمین بارهای اقتصادی ناشی از پنوموکونیوزیس پرداخته شود. در این تحقیق ضمن معرفی روش ویلیان فاین، از روشی دیگر تحت عنوان هزینه های انسانی به منظور محاسبه هزینه های مستقیم و غیر مستقیم انسانی استفاده شده است. بر اساساین مطالعه، افت اقتصادی ناشی از پنوموکونیوزیس در حدود ۰/۴% از تولید ناخالص ملی کشور چین بوده است. از این رو با یک حساب ساده و بدون توجه به سایرجنبه های این بیماری، نسبت منفعت به هزینه در حدود ۱۳/۷ بوده است. به عبارت دیگر با اطلاعات موجود در زمینه اثرات سوء این بیماری حداقل ۱۳/۷ برابر هزینه صرف شده در بخش ایمنی بهداشت، برگشت سرمایه وجود دارد که نشان از برگشت بسیار بالای هزینه صرف شده در بخش بهداشت حرفه ای و ایمنی صنعتی دارد. متاسفانه در اغلب موارد برنامه های بهداشت حرفه ای و ایمنی به عنوان هزینه های اقتصادی بر صنعت و جامعه تلقی می شوند، در حالیکه چنین دیدگاهی به هیچ وجه درست نمی باشد. نتایج این مطالعه به خوبی گویای آن است که برنامه های کنترلی وبهسازی بهداشت حرفه ای و ایمنی نه تنها سبب بهبود زندگی و کیفیت زندگی افراد بلکه سبب صرفه جویی در هزینه های مختلف می شود.