سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه طبیعی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

علیرضا فلاحی – مدیر گروه آموزشی و پژوهشی معماری و بازسازی دانشگاه شهید بهشتی
اردشیر سیاح مفضلی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت شهری – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

چکیده:

با توجه به پیچیدگی بلایای طبیعی در شهرهاو نیاز مبرم به بکارگیری وجوه کاهش خطر درمحدوده های مسکونی شهری، مدیریت ریسک به عنوان روشی نوین و اثر بخش در مراحل پیشگیری و آمادگی در شرایط بحرانی، به شیوه های مختلفی درجهان به کار گرفتهشده است. مدیریت ریسک شامل مجموعه ای از فرایندهای مورد نیاز برای شناسایی، تحزیه و تحلیل و واکنش در مقابل بحران می باشد که هدف آن بیشینه سازی نتایج و اهداف مورد نظر و کمینه سازی خطرات و پیامدهای ناگوار آن است. از خصوصیات بارز مدیریت ریسک می توان به : پاسخگویی به شرایط بحرانی قبل از وقوع، کاهش هزینه ها، اثر بخشی برنامه های مدیریت بحران، در نظر داشتن چشم اندازکلی و تاثیر مستقیم درمراحل بعدی مدیریت بحران، اشاره کرد. به کارگیری روش مدیریت ریسک زلزله در برابر بلایای طبیعی درکشورهای مختلف از سابقه بسیاری برخوردار است و موسساتمختلف چارچوب های مختلفی را مورد استفاده قرار می دهند. با توجه به موارد مطرح شده، مدیریت ریسک و تکنیک های آن فرصت بومی سازی را با توجه به شرایط هر منطقه به شیوه ای مناسب فراهم می آورند.
در این مقاله با بررسیی چارچوب های نظری موجود در مورد مدیریت ریسک و اسفتاده از تکنیک ها و روش ها یآن، با توجه به مراحل عمومی مدیریت ریسک (که شامل: شناسایی ریسک، تجزیه و تحلیل کیفی ریسک، تجزیه و تحلیل کمی ریسک، پاسخ به ریسک، پذیرش ریسک، کاهش ریسک، تسهیم ریسک، انتقال ریسک، کنترل و پایش نتایج پاسخ به ریسک، هستند) به مطالعه وبررسی آنها و مطالعه تطبیقی جهت ارایه یک الگوی بومی پرداخته شده است.
رو تحقیق عبارت است از انجام مطالعات کتابخانه ای جهت بررسی استانداردها و چارچوب های موجود در زمینه مدیریت ریسک وتکنیک های ارزیابی ریسک ومطالعه تطبیقی جهت ارائه الگوی بهینه در مدیریت ریسک در کشور.
در نتیجه این تحقیق با بررسی چارچوب های مختلف مدیریت ریسک درجهان، به بررسی ویژگی های هر چارچوب جهت بومی سازی فرایند مدیریت ریسک زلزله متناسب با شرایط زلزله خیز کشور نموده که در ادامه این تحقیق میتوان با مشخص نمودن خطرات و ریسک های موجود در محدوده (در مورد خطر وقوع زلزله ) با انتخاب الگوی مناسب، به اولویت بندی خطرات و آنگاه به اولویت بندی برنامه های مدیریتی جهت اجرا پرداخت.