سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین همایش اشتغال و نظام آموزش عالی کشور

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

چکیده:

یکی از ویژگیهای اساسی اقتصاد مبتنی بر دانش تحول در سیستم اشتغال وتبدیل آن به اشتغال مبتنی بر دانش است .در اقتصاد سنتی ،نیروی انسانی همگن در نظر گرفته می شود که در یک بازار واحد عرضه وتقاضا می شوند .اما در اقتصاد مبتنی بر دانش نیروی انسانی کاملاً ناهمگن است وبرای هر سطح مشخص از دانش ومهارت یک بازار خاص وجود دارد .بر خلاف سیستم اشتغال سنتی که بر اساس تعداد نیروی انسانی شاغل درشغلهای مختلف ورشته های مختلف فعالیت مشخص می شود ،سیستم اشتغال برمبتنی دانش ، بر اساس دانش نهادینه شده در نیروی انسانی (سرمایه انسانی ) بکارگرفته شده درشغلهای مختلف ورشته های مختلف فعالیت مشخص میگردد.درسیستم اقتصاد مبتنی بر دانش ،عامل پویای سیستم اشتغال دانش تکنوژیک از یک طرف وسرمایه انسانی کارآفرین از طرف دیگر است .دانش تکنولوژیک که ممکن است بطور درونزا توسعه یابد یا از اقتصاد جهانی انتقال یابد، موجب تعطیلی شغلهای با دانش بری کمتر وایجاد شغلهای با دانش بری بیشتر می شود.این امر تقاضا برای افرادی با دانش ومهارت بالاتر را افزایش ،وتقاضا برای افرادی با دانش ومهارت پایین را کاهش می دهد.لذا افراد ی با دانش پایین بیکار می شوند اما این بیکاری موقتی است چراکه این افراد بعد از مدتی جایگزین افرادی بادانش ومهارت پایین تر می شوند.این تحرک ادامه پیدا می کند ودر نهایت افرادی بیکار می شوند که دارای کمترین دانش ومهارت می باشند. در واقع در اقتصاد مبتنی بر دانش که پیوسته در حال یادگیری است تحرک نیروی انسانی بسیا ربالا است وبیکاری طولانی مدت مختص افراد بی سواد وبی مهارت است.سرمایه انسانی کارآفرین ازیک طرف موجب توسعه درونزای دانش تکنولوژیک ونوآوریهاست واز طرف دیگرعامل اساسی بهره برداری از دانش تکنولوژیک جدید است.بنابراین سرمایه انسانی کار آفرین موجب افزایش تقاضا برای افرادی با دانش ومهارت بیشتر وکاهش تقاضا برای افرادی بادانش کمتر می شود.در واقع عامل بنیادی پویائی بازار نیروی انسانی در اقتصاد مبتنی بر دانش سرمایه انسانی کار آفرین است.سیستم آموزش عالی وظیفه تربیت سرمایه انسانی کارآفرین را بر عهده دارد.برای انجام این وظیفه آموزش عالی در اقتصاد مبتنی بر دانش بایستی سه ویژگی انعطاف پذیری ساختاری، پویای وعرضه سریع ستاده را داشته باشد.در یک اقتصاد مبتنی بر دانش که بطور سریع وپیوسته یاد می گیرد و فراموش می کند.سیستم آموزش عالی بایستی هم یادگیرنده باشد وهم یادگیرنده تربیت کند. در سیستم اشتغال مبتنی بر دانش اساس طبقه بندی نیروی انسانی فعال، شاغل و بیکار دانش است .دانش توسط دانش آموختگان آموزش عالی مورد بهره برداری قرار می گیرد.وقتی از استفاده کنندگان دانش صحبت می شود،تولید کنند گان،توزیع کنندگان ،انتقال دهندگان وترویج دهندگان دانش را نیز شامل می شود.چراکه افراد فوق ،هنگامی که فعالیت های تولید،توزیع ،انتقال وترویج دانش را انجام می دهند ،دانش خاصی را مورد استفاده قرار می دهند.لذ ا استفاده کننده دانش نیز هستند.در ادامه ابتدا وضعیت استفاده کنندگان از دانش در مقایسه با نیروی انسانی عادی مورد بررسی قرار می گیرد،سپس دانش نهادینه شده درآنها ونیاز اقتصاد ایران در مقام یک اقتصاد یادگیرنده به آنها تحلیل می شود