سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: همایش منطقه ای جایگاه تکنولوژی آموزشی در نظام تعلیم و تربیت

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

زهرا بختیاروندی – کارشناس ارشد تکنولوژی آموزشی

چکیده:

عصری که در آن به سر می بریم، شتاب فزاینده ای در جهت جهانی شدن دارد. در این عصر که مصادف است با رشد و گسترش اطلاعات نقش عمده ای در سرنوشت و آینده هر کدام از ما ایفا می کند. مهمترین ویژگی این عصر سرعت فزاینده رشد تکنولوژی و فناوری است، که مارا در جهت رسیدن به جامعه ای خودکفا، مستقل و پویا یاری می نماید. در چنین جامعه ای که رشد روز افزون اطلاعاتی دارد، چالشها و موانع فراوانی بر سر راه رسیدن به خود کفایی و بروز رسانی اطلاعات و ارتباطات به چشم می خورد. اما داشتن دولتی که آموزشهای مجازی و الکترونیکی را سر لوحه کار خود قرار داده است و تلاش دارد در وقت و هزینه صرفه جویی نماید و زندگی ای راحت و بهتر برای مردم خود فراهم نماید نیاز به تلاش دوجانبه حکومت و مردم دارد . نگاهی گذرا به واژه های کلیدی بحث به روشنی موانع موجود بر سر راه آموزش مهارتهای مجازی را به تصویر می کشد، کشور های در حال توسعه ، راهی بس طولانی برای رسیدن به مرز خود کفایی الکترونیکی دارند. از جمله کشور ما ، که باید همکاریهای لازم بین دولت و مردم صورت پذیرد. دولت الکترونیک دولتی پیشرفته از نظر استفاده صحیح و بهینه از تکنولوژی روز و فناوری است ، که می تواند کمبود های موجود را ایفا نماید و هم انتظارات مردم نسبت به دولت و دولتمردان ، تحقق می یابد.برای رسیدن به چنین تحولی ، باید از مدارس شروع کنیم و بعد سازمانهای خود را از نظر فنی و نیروی انسانی، تجهیز نماییم. مدارس نقش بسیار مهمی در کسب مهارتهای مجازی ایفا می نمایند. برای رسیدن سازمانها به رشد الکترونیکی ، باید طرز تفکر و ذهنیت کارمندان دولت متحول گردد. آنگاه تمام جامعه در جهت الکترونیکی کردن دولت تلاش نمایند. این مقاله تلاش دارد ، تا ضمن بررسی مفوله دولت الکترونیک ، آموزش مجازی و … موانع و چالشهای موجود بر سر راه آموزشهای مجازی در دولتهای الکترونیک را مورد بحث و کنکاش قرار دهد. امید است بررسی این موانع راهکاری در جهت رسیدن ، به دولتی پویا و انعطاف پذیر و رشد یافته باشد.