سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مهدی فرج زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح نژاد دانشگاه مازندران
قدرت اله رحیمی – عضو هیات علمی گروه دامی دانشگاه مازندران
هادی سیاح زاده – عضو هیات علمی گروه دامی دانشگاه مازندران
علیرضا دهناد – عضو هیات علمی گروه دامی دانشگاه مازندران

چکیده:

این پژوهش جهت شناسایی ارتباط جهش های موجود در ژن (GDF9) با صفت افزایش باروری در گوسفند انجام گرفت. به این منظور از قوچها، میش ها و بره های گله های خاص نژاد ز ل ل مازندران خونگیری شد و استخراج DNA با استفاده از روش جوشاندن و فنل کلروفورم صورت گرفت. کمیت و کیفیت DNA با استفاده از اسپکتوفتومتری و ژل مونیتورینگ مشخص شد. یک قطعه ۴۶۲ جفت بازی از ناحیه اگزون یک ژن GDF9 با استفاده از واکنش زنجیره پلی مراز تکثیر شد و متعاقبا هضم آنزیمی محصولا ت با استفاده از آنزیم برشی HhaI صورت گرفت. نتایج حاصل از هضم وجود جهش از نوع G به A را تأیید نمود. ژنوتیپ وحشی این ژن دارای دو جایگاه برش بوده و قطعاتی به طول ۱۵۶، ۵۲، ۲۵۴ بازی دارد و در ژنوتیپ موتانت یک جایگاه برش وجود دارد قطعات ۵۲ و ۴۱۰ بازی تولید می کند همچنین در ژنوتیپ هتروزیگوت قطعات ۲۵۴، ۱۵۶، ۵۲ و ۴۱۰ بازی تولید می شود. میزان فراوانی ژنوتیپی G(+/+) در نمونه های تعیین ژنوتیپ شده ۰/۲۰ بود که حاکی از پایین بودن فراوانی این ژنوتیپ است. شاید بتوان از چنین اطلاعاتی برای بهبود و افزایش دقت انتخاب بر اساس صفات فنوتیپ استفاده کرد.